Soms lijkt het wel of een jaar bestaat uit opeenvolgende feestdagen. Het diner van het ene is nog niet verteerd, of er moeten alweer cadeautjes worden uitgezocht voor het volgende. Zo was het laatst de beurt aan moeder, én schoonmoeder. En dan vooral die laatste, want haar paaien is blijkbaar een niet te miskennen opdracht als schoondochter.
Ik maakte haar een clutch (volgens dit patroon).
'Een clutch?', fronste het Lief. Hij trok
daarbij een bedenkelijke blik die ik enkele dagen later ook bij zijn
vrienden zou zien telkens wanneer het woord 'clutch' viel. Het bijhorend vrouwelijk gezelschap hoorde het al even hard in Keulen donderen. Ach, mannen... én hun vrouwen!
En waarom dan precies dit saaie, grijze stofje? Wel, omdat ze weldra uit diezelfde stof ook een chanel-like jasje heeft, dat momenteel nog bij haar moeder 'in de pas staat'. Die had gelukkig nog een ferm couponnetje over voor mijn - zoals gewoonlijk - last-minute plan.
Ze was jammer genoeg niet thuis op Moederdag, en dus lieten we het achter met een briefje. Diezelfde avond kreeg het Lief telefoon. "Ja, het is een... euh hoe noem je het ook alweer... een enveloppe-tas voor bij je Chanel-jasje" zei hij, in de hoop dat zo meteen duidelijk zou zijn.
"Ja, een clutch" antwoordde ze.
Ha!
Pin It
