Ieniemienie naaipotje

Namen trekken en een vervolgens een kadootje verzinnen om de 'gelukkige' mee te verrassen op een low-budget manier.  Klinkt het bekend in de oren?  Welja, met oudjaar was het hier ook van dat.  

Ik wachtte vol spanning af wie de onschuldige hand me zou toebedelen.  Ik had zo mijn voorkeuren; voor sommige mensen weet je het meteen, voor anderen zal je waarschijnlijk nooit het gepaste kado kunnen vinden. 

Ik had geluk, ik kreeg de kans om enkele ontluikende naaikriebels nog wat extra te prikkelen.

Inspiratie voor deze naaikit vond ik bij Frugalicious Me, ik besloot het alleen iets kleurrijker aan te pakken.   Ik gebruikte hier een gerecycleerde weckpot, maar een confituurpotje kan even goed.   Bovenop plaatste ik een speldenkussen, gemaakt van een halve bol piepschuim die ik met stof bekleedde door er een dun laagje servetlijm op te smeren.  Daarna plakte ik het speldenkussen met een hete lijmpistool op het deksel van de pot.

De pot werd gevuld met gekocht én gemaakt naaigerief.  Wat knoopjes en garen, en natuurlijk ook een garenetui dat ik er opgerold in kwijt kon.  Ik maakte deze keer ook een naaldenboekje.  Het kaftje ervan maakte ik uit stevig papier waar ik stof op kleefde, binnenin zit rode vilt.

Bij een mooi kado hoort een mooie verpakking, want die zijn nóg leuker om uit te pakken.  Ik grabbelde wat tussen het oud karton en maakte zelf een doosje op maat waar het naaipotje perfect in paste.   Alles werd goed stevig vastgemaakt met plakband en nadien - u raadt het al - bekleed met stof.  Door een dun laagje servetlijm te gebruiken blijft de stof kleven zonder dat het vlekken maakt op de stof.  Als de stof te nat is, wordt hij ook hard omdat de lijm tegelijk een soort vernis is.  Ik strijk de lijm daarom op het karton goed uit en laat het soms enkele seconden 'drogen' voor ik de stof aanbreng.

En alsof ik nog niet genoeg van die servetlijm gesnoven had, besloot ik ook het zoommaatje onder handen te nemen en maakte het assorti met de rest van het pakketje.  Ik gebruikte het daarna als kaartje om aan het kado te hangen, 't is eens iets anders, nietwaar?

Een mooie strik rond de pot, de doos in en klaar is kees!

Fleur des îles, Petit Pan bij Bambiblauw

Gestreepte stof, Stoffenspektakel

Rode vilt, Veritas

Knopen, lint met stippen, garen en zoommaatje, Veritas

Servetlijm, De Banier

Weckpot, gerecycleerd (ook bij IKEA)

Piepschuim bol, AVEVE

Pin It

Pif Paf Poef

Ofte, maak eens een nieuwe hoes voor je KLIPPAN voetenbank.

De voorbije maanden onderging de woonkamer een heuse metamorfose.  Eucalyptus-groene muren werden wit en pickles-geel, de ronde tafel werd recht en er kwam een nieuwe zetel die er na enkele weken niet meer zo nieuw uitzag. 

Het rode voetenbankje kreunde tussen al dat nieuws, het leed onder de kattenkrabletsels en vlekken.  En bovendien was z'n jasje niet meer 'in' tussen al die nieuwe woonkamertrends.  Toen ik op het Stoffenspektakel in Mechelen een coupon 2 meter prachtige, paarse stof vond, werd het dus tijd voor een DIY-interieurproject.

Ik ontmantelde de oude poef en onderwierp hem aan een kleine make-over voor minder dan 5 euro!  Hieronder lees je hoe je zo'n nieuwe KLIPPAN-hoes maakt in een vingerknip.

Benodigdheden

1.20m stof van minstens 110cm breed
2m velcro, enkel de zachte kant (4x46cm)
bijpassend garen bij de stof

tip: je kan ook de oude velcro recycleren als je de hoes niet meer wil gebruiken.  Haal in dat geval je torn-mesje maar boven!

Patroondelen

Werkwijze

Knip de patroondelen

Overlock of zigzag alle randen

Speld de lange zijde A langs het afgeronde zijpand B

Stik vast op 1cm naadwaarde, maar...

start en stop op 1cm van de onderkant van de zijnaad

Plooi de stof in de hoeken 1cm naar binnen.

Stik smal op de kant vast

Stik tenslotte nog de velcro onderaan de verkeerde zijde van de stof, zonder te zomen.

De gelockte onderrand met velcro verdwijnt onder het voetenbankje, et voila! 

Omdat ik de oude velcro recycleerde, kostte dit projectje me nog geen 5 euro.  Bij IKEA daarentegen betaal je daar al snel 30 euro voor!  Prima deal? Ik dacht het wel... vooral met 2 krabgrage katten in huis.

Pin It

Opgeknapt staat netjes: de keuken

Als gij iets in uwe kop krijgt, dan moet dat meteen gebeuren.  Ik heb het als tiener vaak genoeg moeten horen, en eerlijk gezegd, het is nog steeds een waarheid als een koe!

Ik vind dat nochtans geen slechte eigenschap, integendeel, ik noem het eerder 'enthousiast' of 'ondernemend'.  En dus was het een paar dagen geleden weer van dat, want ik vond dat er werk aan de winkel keuken was.  De muren konden wel een opfrisbeurt gebruiken nadat mijn 2 lieve poezen hier en daar hun klauwen hadden gescherpt en daarbij was het mij allemaal wat te flets geworden.  Toevallig stond er op zolder nog een pot limoengroene verf te blinken, net genoeg voor 2 lagen.  

Op enkele uren had ik het in m'n eentje gefixt.  Zes uur droogtijd? Juist ja...

Niet alleen de muren kregen een voor&na, ook het kruidenrekje dat ik onlangs gratis en voor niets op de kop kon tikken.  Dat het rood zou worden, dat stond al lang vast.  Ik heb namelijk iets met rode accenten in de keuken: de bloempotten, de braadpan, de handdoeken, het vergiet,... allemaal rood!  Maar wat met die porseleinen schuifjes.  Ik vond ze eigenlijk maar niks.   Ik raakte er alleen niet uit in welke kleur ik ze best kon schilderen.  Teleurgesteld stak ik ze onveranderd terug in het rekje.  En plots leek het allemaal wel mee te vallen.  Misschien laat ik die bruin-oranje bloempjes maar voor wat ze zijn... 

 

De vernieuwde keuken vroeg ook om een vernieuwd afvalsysteem.  Tot voor kort moest ik het stellen met een klein vuilbakje, diep verscholen in een keukenkast.  Neen, niet zo'n ingebouwd geval dat samen mét de kast opengaat, maar een klein onding met een schommelende klep.  Het leverde vooral veel smerigheid, gemopper en rugpijn op.  Ik trok zondag dan ook naar Unikamp om er een grote, rode Wesco te bemachtigen. Daar aangekomen viel mijn oog op de goedkopere en mooie versie van Simplehuman.  Bijkomend pluspunt is dat hij dankzij een speciaal mechanisme geluidloos toe valt glijdt. Jammer genoeg hadden ze niet dat mooie rood van Wesco, dus ging ik na lang twijfelen voor staalgrijs.  Gelukkig past hij hier perfect, al zeg ik het zelf!

Ik rommelde in alle lades en kasten, gooide veel rommel weg en blonk het geheel nog wat op.  Een paar kleine ingrepen en de keuken lijkt weer als nieuw, of toch voor even.  Haaa, genieten!

Pin It

De naaikamer van Annelies

...krijgt stilaan vorm!

 

Tot voor kort werd het kamertje nog gebruikt als opvangtehuis voor 2 dakloze vrienden met bouwperikelen.  Maar nu is dat kamertje terug van mij!   Er is nog wat werk aan, vooral opruimwerk.  En ook wat gezellig-makerij.  Maar ik ben toch al behoorlijk tevreden!

Vorig weekend kocht ik de stoffenkast van mijn dromen.  Grasgroen, met glazen deurtjes.  De Billy boekenkast van IKEA, maar dan een limited edition die zelfs niet in de catalogus staat (Ook in kanariegeel verkrijgbaar, maar snel zijn is de boodschap)!   Bloed, zweet en veel gevloek om de kast in elkaar te zetten; het was het allemaal waard.   Nu ik eindelijk een overzicht heb op m'n textielvoorraad, is het duidelijk dat ik dringend moet investeren in hippe, kleurrijke stofjes.  Gedaan met de sobere basics die ik overal meeneem... gewoon omdat ze, misschien, ooit eens -je weet maar nooit- van pas kunnen komen.
De rode ton komt eveneens van bij mijn Zweedse vriend, ik bewaar er die kleine restlapjes in die je maar niet opgevouwen krijgt.

 De overlock kreeg een plaatsje op een oud computertafeltje.  Het stond ondertussen al ruim 2 jaar buiten onder de carport, wachtend om naar het containerpark te verhuizen.  Maar plots zag ik er een nieuwe bestemming in, net op tijd!




Verder recupereerde ik ook een oude HiFi-toren.  De schapjes fleurde ik op met authentiek retro-behangpapier van bij de grootouders.  De kleurrijke klossen overlockgaren wachten er veilig onder een glazen deksel (lekker overzichtelijk) om gebruikt te worden.

Er staan ook nog een ladeblok, een kleiner rood ladekastje en een bureau in de kamer.  Maar die kant van de werkplek moet nog wat onder handen worden genomen, zodat mijn prachtige Pfaff beter tot zijn recht komt!

To be continued... :-)Pin It

Een tas van toile cirée

Ik woon in Leuven, het lief in Brussel.  Dat betekent dus pendelen en veel gesleur; toiletgerief, schoon ondergoed, warme kleren, sexy schoenen...  Maar dat wil ook zeggen dat behalve mijn naaimachine, een hele hoop fournituren en stoffen regelmatig met mij meereizen. 

De ene keer prop ik alles in een plastic zakje van de Delhaize, de andere keer kieper ik snel een grote handtas uit die dan dienst mag doen als transporttas.  Het resultaat is helaas nóg minder orde in de chaos...

Een aantal maanden geleden krijg ik bij Vero Moda een gratis tas aan de kassa.  Toevallig griste ik net die tas mee naar het laatste Stiksel.  En wat bleek: prima formaat voor stof, patronen en zelfs een lange lat!

Het gerecycleerde materiaal waaruit de tas gemaakt was, begon echter een beetje door te scheuren aan de naden.  Ik zag mijn kans, en ik greep ze!

Lostornen ging verbazend snel, het geheel hing slechts aaneen met een enkele draad met grote steekbreedte.  Binnen de kortste keren had ik 5 patroondelen, 2 handvaten, 2 lusjes en een rits.

Bijna even snel had ik het ding weer in elkaar gestoken, al zal mijn nieuwe hulpje daar vast ook voor iets tussen zitten.

Ik wou een stevige, regenbestendige tas en dus koos ik voor toile cirée van bij De Strik in Ledeberg (4euro/meter).

Ik gaf er nog een eigen toets aan door een zakje aan de zijkant te naaien (voor het temmen van dwalende balpennen) en de handvaten extra te verstevigen met een kleine versiering.    

Transporteren in Toile cirée was nog nooit zo Tof!

Benodigdheden

- Rits ( 62 cm)

- Breed lint: 2 handvaten (2x 57cm), 2 lusjes (2x 6cm)

- Toile cirée (met 1m² heb je genoeg)

Patroon

OPM: Meet je boog geen 52cm, reken dan zelf de omtrek na en pas de lengte van je onderpand hieraan aan...

Werkwijze

Een perfecte stap-voor-stap-powerpoint zou wat overdreven zijn, maar ik hoop dat het voldoende is om een licht te zijn in de DIY-duisternis: de Toile-cirée Tas Tutorial in pdf-formaat!!!

Het is een proefversie met wat aanpassingen aan het schots en scheve originele patroon, dus mogelijks zijn er toch nog kleine foutjes ingeslopen.
Opmerkingen en verbeteringen voor dit powerpoint-experiment zijn daarom uiteraard altijd welkom  :-)

Veel plezier ermee!

Pin It

Hoe een hemd een oefenjurkje werd

Op het verslavende Pinterest vond ik dit schattige patroontje: The Junebug Dress.  Het zag er éénvoudig uit en dus wou ik me er wel eens aan wagen.  Het lukte me zowaar nog ook om van een oud hemd een speeljurkje te maken (weliswaar alleen voor in de eigen hof).  Hopelijk tover ik volgende keer wel een exemplaar zonder gaten of scheefaangenaaide zakjes; ik ben sinds dit weekend namelijk in het bezit van mijn allereerste 'designer stofjes' en die dulden geen gepruts! 

Voor ik hier met een kleine lofzang start van al dat moois dat ik nu rijker ben, laat ik u nog even meegenieten van deze 'voor & na'.

Om er helemaal een cliff-hanger van te maken: ik heb gisteren ook een heerlijk kralen&knopen-winkeltje ontdekt in Brussel...

Tot later!Pin It