Vruchtenboter van Mango en Kardemom

Confituur maken... het leek mij vroeger iets voor oude wijven met een voorschoot en vooral met véél vrije tijd.  Maar tegenwoordig hoor en lees ik van hippe, jonge mensen dat ze thuis of op de boerderij duchtig in de potten staan te roeren.  En dan zijn er nog de meer gevorderde confituristen die je haast laten geloven dat je van confituur alleen zou kunnen leven.  Van confituur én liefde dan toch. 

Wat naslagwerk verder, blijkt dat confituur maken eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is en dus besloot ik om me er ook eens aan te wagen.  Ik had hier en daar al een paar leuke receptjes gevonden, toen ik me plots dat kleine potje in een uithoek van m'n koelkast herinnerde.  Een potje "Mango met kardemom" van Callas Confiture.  Ik had indertijd 3 verschillende smaakjes gekocht, maar tegen het derde potje was ik helaas uit mijn boterhammen-met-confituur-periode en vermoedelijk terug in een zoveelste boterhammen-met-americain-periode gesukkeld.  Ik had het potje natuurlijk wel opengedaan om er met mijn wijsvinger eens stiekem van te proeven.  En zodoende waren de laatste dagen van de houdbaarheid geteld...

Toen ik dat potje opnieuw ging inspecteren, bleek het weliswaar niet om confituur maar om vruchtenboter te gaan.  De recepten van vruchtenboter zijn een pak schaarser dan die van confituur, en daarbij ook erg variabel wat betreft hoeveelheid suiker en/of pectine, dus kwam er wel wat opzoekwerk, experimenteren en logisch denken aan te pas!

ALGEMENE TIPS

1. Vruchten kiezen 

• Kies liever voor seizoensfruit, in het belang van uw portemonnee én ecologische voetafdruk.
• Je kan natuurlijk ook confituur maken van diepvriesfruit.
• De vruchten moeten juist rijp zijn en niet verder, dan is het pectinegehalte optimaal.  

2. Zuur toevoegen

• Zuur bevordert de werking van de pectine, die de confituur bindt. 
• Maar citroen helpt ook om de kleur van het fruit mooi te houden en het is een natuurlijk bewaarmiddel. 
• U moet zuur toevoegen om de vorming van suikerkristallen tegen te gaan of om de suikerkristallen te doen verdwijnen.

Bij niet zure vruchten zal men dus citroensap of citroenzuur moeten toevoegen.  Reken ongeveer een kleine citroen per kilo fruit.

3. De Stollingstest

Dit is een test om te kijken of je confituur genoeg is ingedikt. 

Neem daarvoor een koud bordje (uit de koelkast of diepvriezer) en druppel er op het einde van het kookproces wat confituur op.  Controleer na enkele ogenblikken de verstijving door er met je vinger zachtjes tegen te duwen.  Vormt zich een mooi rimpelig velletje, dan is de confituur dik genoeg.

4. Potten steriliseren

Dit is nodig om besmetting te voorkomen én ze langer houdbaar te maken. Steriliseer ook steeds de dekseltjes!  Er zijn verschillende manieren om je potten te steriliseren:

• Steriliseer de glazen bokalen door ze 30 minuten in een oven van 105° te zetten
• Was de potten in een heet sopje of zet ze in de vaatwasser
• Kook de potten in een grote pot water gedurende een kwartier

5. Potten vullen

• Zorg dat de potten nog warm zijn bij het vullen. Zo vermijd je dat ze barsten door het temperatuursverschil.    Mijn schoonmoeder houdt de potten omgekeerd boven de hete damp van de confituur om zo het temperatuurverschil op te vangen.    
• Giet de warme vloeistof tegen de randen, zo voorkom je luchtbellen.
• Giet helemaal tot de rand en draai stevig dicht of sluit goed af.
• Draai de potten ondersteboven gedurende een 15tal minuten. Hierdoor zuigt de pot zich vacuüm en kan je het langer bewaren.

6. Confituur bewaren

Doorgaans mag je uitgaan van 6 maanden tot 1 jaar houdbaarheid.  Hoe minder suiker, hoe minder lang de confituur bewaart. Na de bereiding de confituur afschuimen helpt ook om de confituur langer te bewaren. 

Stockeer ze op een donkere, koele, droge plaats en eens geopend is de koelkast de beste bewaarplaats.

RECEPT MANGOBOTER MET KARDEMOM

Ingrediënten (voor 2 potjes)
4-5 rijpe mango's (voor ongeveer 1kg vruchtvlees), deze moeten heel zacht en zelfs gerimpeld zijn!
1 citroen
pectine
kristalsuiker
kardemom (gemalen)
1,5dl vruchtensap (ik gebruikte deze keer sinaasappelsap, maar volgende keer probeer ik het met een meer exotisch sapje)

Benodigdheden
een kookpot
een keukenweegschaal
een maatbeker
een mixer
een zeefdoek, geleidoek of (punt)zeef
een koud bordje (op voorhand in de koelkast te zetten)

 
Werkwijze

• Schil de mango's en snijd het vruchtvlees in stukken.  Er bestaat zowaar een techniek om mango's te snijden, maar foefelen mag ook!  Probeer zoveel mogelijk vruchtvlees van de mango te recupereren, tot je ongeveer 1kg hebt in het totaal.
• Breng de vruchten samen met het appelsiensap aan de kook en laat een tijdje doorkoken tot alles mooi zacht is. 
• Giet het mengsel door een zeef(doek) en laat goed uitlekken. 
• Doe de resterende puree in een maatbeker en mix fijn met een mixer.  Ik vermoed dat dit niet de manier is waarop ze het in het Victoriaanse tijdperk deden, maar het gaf wel het gewenste resultaat! Je kan nu perfect afmeten hoeveel deciliter puree je hebt. 
• Breng de puree langzaam opnieuw aan de kook samen met de suiker, zo'n 20g suiker per dl puree.
• Voeg 1-1,5 koffielepel kardemom toe naar smaak. 
• Vlak voor het kookpunt, voeg je de pectine toe.  Dit is ongeveer 25g per liter puree. 
• Laat nog even doorkoken. 
• Knijp tenslotte nog 1 kleine citroen per liter puree uit boven de kokende massa en roer er door. 
• Doe nu de stollingstest (zie hierboven bij Algemene tips), al vind ik die zelf behoorlijk relatief.  Mijn velletje rimpelde niet echt, maar de druppel was wel duidelijk stijver.  Is de confituur nog niet dik genoeg, dan voeg je nog een beetje pectine toe.  Laat nog even koken en controleer daarna opnieuw de verstijving. 
• Als de mangoboter klaar is, giet je hem meteen in gesteriliseerde, warme potten en keer ze om. 

Niet te dik, niet te lopend, lekker smeuïg én smaakvol.
Njam njam!






Pin It

Fraaie frambozen

Ik maakt 'm vorige week voor het eerst, voor de eerste lente-barbeque van't jaar.  De smaak was hemels, de eind-consistentie zoals het moet... maar ergens onderweg liep er iets mis zodat er maar weinig sprake was van 'laagjes'.  De mascarpone was te vloeibaar, de koekjes kwamen boven dobberen...  En dus probeerde ik het dit weekend opnieuw, er viel tenslotte het afscheid van een collega te 'vieren'.

Deze keer was het... perfect!

Ingrediënten
Voor de frambozenlaag
- 1 potje frambozenconfituur (350g)
- 1 doos diepvriesframbozen (300g, vooraf ontdooid)
- 1 citroen
- Enkele scheutjes frambozenlikeur (naar smaak)

Voor de tiramisu
- 500g mascarpone
- 200ml verse slagroom
- 150g fijne suiker
- 1 zakje vanillesuiker
- 2-3 eigelen
- 2 pakken vingerkoekjes (boudoirs)
 
Voor de garnering
- verse frambozen (ong 250g)

Bereiding

Het frambozenmengsel

Meng de confituur met de ontdooide frambozen, het sap van 1 citroen en de crème de framboise (toe te voegen naar smaak).  Ik verwarm de confituur niet, want dan wordt hij te lopend en blijft het minder goed bovenop de mascarpone liggen. 

Hou ongeveer een kopje van het mengsel apart en verdun het wat met de alcohol.  Hierin dip je straks de onderkant van de vingerkoekjes, nadat je het kort in de magnetron hebt opgewarmd. 

Het mascarponemengsel

Klop de eigelen schuimig met de vanillesuiker.  

Roer dit - met een vork- bij de mascarpone.  Met een mixer wordt de kaas te vloeibaar. 

Meng daarna de rest van de suiker erbij.

Klop de room goed stijf en roer voorzichtig bij de rest.

Het mengsel zou smeuig maar toch stevig moeten zijn. 

Laagjes maken. 

Begin met een laag frambozenmengsel.  Leg hierop een laag vingerkoekjes die je vooraf in de verdunde coulis dipt, duw de koekjes goed tussen de frambozen. 

Hierop komt de helft van de mascarpone die je voorzichtig uitsmeert.

Herhaal nu vanaf het begin: frambozen, koekjes en mascarpone. 

Strijk de bovenste laag mascarpone glad en garneer met verse frambozen. 

Wees nu nog gedurende een ganse nacht geduldig terwijl dit heerlijke dessertje opstijft in de koelkast. 

Goddelijk...Pin It

Een bruine banaan



Hij koopt regelmatig een eenzame banaan, soms twee.  Onder het motto "Ik lust wel eens graag een boterham met banaan".   Ik lust dat nochtans ook graag, zo met plattekaas, schijfjes banaan en daarop een laagje blonde suiker!

En toch, de bananen worden hier 9 op de 10 keren bruin.  En als ze bruin zijn, dan kijkt Hij er alleen nog maar met opgetrokken neus naar, dan zijn ze niet meer te vreten (beweert hij) en verdwijnen ze op mysterieuze wijze in de afvalbak.

Onzin, weet ik... en u ook.  Want onder dat donkerbruine jasje schuilt vaak nog een lekkere goudgele banaan.  Uiteraard iets rijper, en dus pittiger. 

Daarom heb ik sinds kort een plan bedacht om ze te 'recycleren'.  Omdat het niet altijd bananenmilkshake kan zijn, maak ik er op koude dagen bananenpudding van.  Eén banaan is net goed voor 1 pakje vanillepudding.

Ik ben gek op de geur van warmte vruchten zoals appels, krieken, maar ook bananen.  En dus ook van dit bijzondere dessertje.

Wat hebt u hiervoor nodig?

- 1 zakje vanille pudding

- 4 goeie eetlepels suiker

- 650ml melk

- 1 banaan

- Petit Beukelaer koekjes

Ik maak de pudding klaar zoals anders, alleen doe ik er iets minder suiker in (want een banaan is ook zoet) en iets minder melk dan de gebruiksaanwijzing aanbeveelt.  

Ik plet de banaan met een vork en maak er met een scheutje melk een papje van.  Dit doe ik bij de warme melk nog voor ze kookt.  Roer af en toe door met de garde.

Zodra de melk kookt, doe je er de losgeklopte puddingpoeder bij; nog even roeren en laten doorkoken.  Klaar!

Hier is het steeds de gewoonte om een koekje in de pudding te doen: Petit Beukelaer koekjes.  En neen, dat is dus niet hetzelfde als Petit Beurre koekjes, al proef ik zelf weinig verschil.  De man des huizes is echter een kenner, en ook op deze site beweren ze dat de ene langer krokant blijven dan de andere.

In ieder geval, halverwege het kommetje pudding leg ik er dus nog snel een koekje tussen. 

Waar pudding en fruitpap elkaar tegenkomen, daar wordt deze bananenpudding met een koekje geboren!  

De eerste keer keek hij bijna even bedenkelijk als u nu, maar achteraf zei hij : "Het was echt veel lekkerder dan ik ooit had gedacht!"

 

Pin It

Bananenbodding

De echt ster van de taartenspecial van gisteren was ongetwijfeld het Witte chocolade en Walnotengebak.  Maar omdat er hier en daar toch verdoken enkeling met een vieze goesting voor bananen ronddoolt op het net, deel ik met veel plezier ook dit receptje.

Het heet 'taart' maar het proeft als bodding en dus doopte ik het 'Bananenbodding'!

Ingrediënten (voor een middelgrote quichevorm)
Ik maakte zelf de dubbele hoeveelheid waarmee ik een grote taartvorm en nog 5 kleine 'muffins' kon maken.
- 1 geplette banaan
- 1 groot ei
- 100g boter (gesmolten)
- 125g bloem
- 125g suiker
- 225ml melk
- 3 theelepels bakpoeder
- 1 theelepel vanilleextract

Voor de bovenlaag: 115g suiker, 1 theelepel honing en 150ml water

Benodigdheden

- bakpapier

- mixer

- steelpannetje

- quichevorm of taartvorm

Ik hoorde enkele oeh's en ah's gisteren bij het aanschouwen van de taartvorm die ik mee had, want ze had een praktisch kantje, namelijk een losse bodem zodat je de taart er gewoon kan uitheffen. 

Bereiding
Verwarm de oven op 180°.  Omdat het een behoorlijk kleverige taart is, gebruikte ik ook hier bakpapier in de vorm.

Meng de bloem met het bakpoeder en de suiker.
Doe hierbij de boter.
Blend/mix het ei, de geplette banaan en de melk en voeg dit mengsel bij de rest.
Klop het geheel nog wat verder op.

Doe alles in een quicheschaal of taartvorm, en zet alvast in de oven.  Zet je kookwekkertje op 30minuten.

Maak ondertussen je topping door de suiker, honing en het water aan de kook te brengen en even te laten doorkoken tot het wat dikker is geworden.

Als de 'taart' zo'n 20tal minuten gebakken heeft, kan je hem even uit de oven halen en het s uikermengsel er over sprenkelen.  Nadien laat je het nog 10 minuten meebakken.

Je kan hem nu warm verorberen met wat vanille-ijs, de taart is dan erg zacht met een beetje een krokante bovenlaag.  Maar ook de dag nadien, lekker koud, kan je nog genieten van een zoete, meer stevige bananenbodding.

Gegroet bananenliefhebbers!Pin It

Tropical Tiramisu

Een aangepast receptje uit m'n klein tiramisu-receptenboekje. 
Toen ik het dessert maakte volgens het recept, werd het niet stijf en vond ik de in passoa gedrenkte zandkoekjes veel te sterk smaken...  Daarbij vond ik de nodige 'passievruchtennectar' in geen enkel warenhuis in de buurt.
Dus probeerde ik het opnieuw, op mijn manier! 








Ingrediënten (voor 4 personen)
- 500g mascarpone
- 12tal vingerkoekjes
- 1 klein flesje Tropicana smoothie ananas-mango-passievrucht
- 6 eetlepels kristalsuiker
- 5 eigelen en 4 eiwitten
- 3 bananen
- mangosap (of tropicalfruitsap) (in delhaize verkrijgbaar)
- safari of passoa (optioneel)
- geraspte kokos of witte chocoladeschilfers voor afwerking



Bereiding

Kook de smoothie met een scheutje Safari in en laat doorkoken terwijl je het mascarponemengsel verder bereidt.

Klop de 6 eiwitten stijf met wat suiker.
Klop nadien de 5 eigelen met de overige suiker tot een schuimig mengsel.  Doe de mascarpone bij de eigelen en meng tot een egaal mengsel (eventueel kort met de mixer).  Schep hierna het eiwit er doorheen.
Zet het geheel even terug in de frigo.

Snijd de bananen en doe ze in de ingekookte smoothie.

Meng wat mango/fruit-sap met Safari naar smaak en dompel hier de vingerkoekjes kort in.  Leg ze in een schaal of afzonderlijke kommetjes.
Leg hierop een laag van de bananen.  Laat ze kort afdruipen voor je ze op de koekjes legt.
Hierboven doe je tenslotte het mascarpone mengsel.

Zet alles opnieuw in de frigo voor minstens 4 uur, of zelfs een nachtje.
De restjes van het bananenfruitmengsel bewaar je voor de afwerking.   Leg enkele schijfjes en wat sliertjes van het sap bovenop en strooi er kokos/witte chocoladeschilfers over.

Arrriba!

Tip van de maker: normaal winkel ik erg economisch, maar bij het maken van deze tiramisu viel me toch op dat de goedkope mascarpone van de colruyt steeds weer erg korrelig proeft.  Volgende keer toch best eens in een merk investeren... 

Pin It