Voor Arthur

Ik maakte nog eens een kraamcadeau, voor de verandering... Ik was er al een tijdje mee bezig, maar op m'n laatste dag ziekenverlof (helaas niet laatste dag ziek-zijn), kon ik het pakketje afwerken.  Ik maakte uiteraard enkele klassiekers, maar ik liet me deze keer ook inspireren door één van de nieuwe aanwinsten in mijn boekenkast: Zo Geknipt!   Nog nooit van gehoord, zegt u?  Dan is het nu tijd om u snel naar boekenwinkel of - beurs te reppen en er eentje aan te schaffen.  Want wat een boek!  Het is de perfecte inspiratiebron en handleiding voor allerlei leuke geschenkjes voor feestdagen, babyborrels, verjaardagen, en zo nog veel meer.   Dit jaar maak ik het mezelf gemakkelijk, geen eindeloze speurtochten op Pinterest, maar onder de kerstboom ligt binnenkort simpelweg een resem recepten uit Zo Geknipt.

Genoeg gestoefd.  Tijd voor bewijzen. 

Voor kleine koning Arthur maakte ik: 

1. Een slab (Craft Passion)

2. Een knuffelgiraffe (Craftin' It), die ook rammelt (Zo Geknipt)

3. Een paar babyschoentjes (Lara Lil)

4. Een babyjasje (Zo Geknipt)

5. Een rugzakje (Zo Geknipt)

Gele ruitjes (Stoffen Pauli)

Turquoise katoen (Stoffen Pauli)

Donkergroene fleece/spons (Stoffen Pauli)

Schapenvelletje in katoen (Stoffen Pauli)

Oasis, Yuwa  (Vermiljoen)

Paspeltouw (2mm, Gamma), biais (Veritas)

Gele veters (Veritas)

Knopen wit (Prym), geel (KamSnap)
Satijnen lintjes (Veritas)

Pin It

Kraamkado n°1

Het is zo ver... de babyboom bij vrienden, kennissen en zelfs familie is officieel uitgebroken.  Het zou besmettelijk zijn, maar voorlopig is het nog onduidelijk of het via de handen, de lucht of misschien wel hormonen wordt verspreid. 

Het is niet de allereerste spruit in de vriendenkring, die hapte namelijk zo'n 2 jaar geleden naar haar eerste adem.  Maar toen was ik er nog niet klaar voor, voor zelfgemaakte kraamkadootjes welteverstaan.  Tegen dat dat prutske 1 jaar werd, kon ik haar wel al van een eerste handtasje voorzien. 

Ondertussen worden die mini-mensjes aan de lopende band gemaakt en zitten er ook nu nog een paar klaar om uitgebroed te worden.  Er was dan ook geen ontkomen meer aan, de eerste officiële kraamkadootjes drongen zich op.
En aanschouw, ruim voor de uitgerekende bevallingsdatum, is er zelfs al eentje af!

In dit kraamkadootje zitten volgende spulletjes:

1. Een knus dekentje

Ik maakte in het verleden al enkele dekentjes, met fleece én zonder paspel.  Maar sinds ik op 't Stiksel mijn paspel-skills kon verfijnen, werd het tijd voor het echte dekentjeswerk.  Qua formaat hield ik het op een bescheiden 100x70cm, ideaal voor in de wieg of het park. Een exemplaar van 100x150cm zou langer meegaan, ach ja...  Als ze het formaat ontgroeid zijn, wordt het maar een dekentje om bij te duimen of om de benen mee te verwarmen.

2. Een knuffelkussen om een uiltje op te knappen
Bij een deken hoort een kussen, maar tegelijk wou ik ook nog een knuffeltje maken.  En dus werd het deze 2-in-1, een kussen om te knuffelen.   Ik gebruikte dit uilenpatroontje en tekende er nog zelf vleugeltjes bij.   Het keergaatje is in het voorhoofd, zo verdwijnt de naad netjes in de vacht.
Toch stiekem wel trots op het resultaat, vooral op de cirkels die ik zelfs vlot met zigzagsteek vaststikte!  En om eens gek te doen, probeerde ik hier en daar ook eens de ajour-steek van mijn Pfaff uit.

3. Een pamperzakje met een beetje biais

Zoals ik in 'the making of...' al zei, maakte ik een pamperzakje van Eloleo, mét biais maar zonder Zsazsa.  Ik heb lang getwijfeld over de materialen die ik hiervoor zou gebruiken: toile cirée, gelamineerde (bijpassende) stof of gewoon stof?  Op internet verschijnen de meeste pamperzakjes immers in toile cirée, behalve dat van Eloleo.  Omdat ik zelf geen enkele ervaring had met de praktische kant van babygerief, ging ik te rade bij ervaringsdeskundigen.  Zij opperde dat een afwasbare buitenkant toch wel handig was en dus besloot ik om de appeltjesstof met strijkvinyl te lamineren.  Helaas was een kleine onoplettendheid met het strijkijzer genoeg voor een grote blunder.  Toen bovendien bleek dat zij slechte ervaringen had met die strijkvinyl, werd het tenslotte een stoffen exemplaar.  Voordeel is dat het zo in de wasmachine kan!
En zeg nu zelf, het ziet er toch niet minder 'echt' uit zo?

4. Een slabbetje voor de dorst

Ik tekende het 'patroon' over van een slab uit de Hema.  Supersimpel om te maken, één of twee lappen stof, wat velcro, een stuk biais er langs, klaar!  Maar omdat ik nog wat van mijn zelfgemaakte paspel over had, moest en zou ik die gebruiken.

Nu staat het hier klaar, in een papieren zakje van Hema.   Ik kan het stiekem niet laten om er af en toe eens bij stil te staan en het opnieuw uit te pakken.   En telkens weerklinkt er dan toch een klein zuchtje... van voldoening!

Pin It

Kimono n°2

Teppanyaki was een succes, en hoe!

Ze - dat is het petekind en nichtje van het vriendje - kreeg boeken van Nijntje en Roodkapje, een prachtige blokkendoos, zelfgemaakte kleertjes en van de andere opa&oma haar allereerste pop, een echte babypop.   Ik durfde de IKEA-pop haast niet meer af te geven, maar deed het gelukkig toch.  Ze streelde meteen z'n zachte haartjes en nam 'm stevig vast, om 'm de rest van de dag niet meer los te laten.  Ook niet toen we opa een kerstbezoekje brachten in het ziekenhuis!

Ze is nauwelijks een scheet groter dan Teppanyaki, maar er werd al flink mee rondgezeuld; z'n voetjes sleepten af en toe wel eens over de grond, als het z'n hoofd al niet was.  Het gevolg van al dat enthousiasme is dat ik hem alvast een tweede outfit maakte.  Weliswaar weer een kimono, maar hey, het is dan ook een kleine Japanner!   

De zwarte stof is rekbaar fluweel van bij Pauli.  Het rode biaislint met witte stipjes kocht ik bij Veritas. 

Deze keer naaide ik ook aan de binnenzijde een lintje, dat liet ik vorige keer weg maar ik merkte al gauw dat z'n outfit dan niet altijd netjes blijft zitten met al dat geknuffel. 

Tot slot stikte ik ook z'n naam er achteraan op, in de hoop dat het ooit haar eerste woordje zal zijn ('tut' en 'mama' niet meegerekend natuurlijk): Te - pan - ja - kie.
 

 

De spiksplinternieuwe babypop zal nog even moeten wachten op z'n eerste zorgen, voorlopig is mijn lieve, kleine Teppanyaki favoriet!

Pin It

De kleren maken de pop

Dit is Teppanyaki, kortweg Yaki. 

Hij stamt af van een grote krijgerfamilie uit het verre Japan en al sinds zijn geboorte doen geruchten de ronde dat hij is weggelegd om grootse dingen te doen.  Wereldvrede, honger bestrijden en lachende kindergezichtjes tevoorschijn toveren; dat zijn maar enkele van de taken die hem te wachten staan.  Opdrachten waarin hij ongetwijfeld ook met glans zal slagen.  Of toch minstens in één van hen... ik laat nog buiten kijf dewelke dat zal zijn. 

Dat is alleszins wat we hem en zijn toekomstige, kleine moedertje zullen vertellen.

De waarheid is dat hij, samen met honderden broertjes en zusjes, in Vietnam aan de lopende band gemaakt werd en in prutserige, wit-roze kleertjes naar IKEA werd verscheept.

Ik heb altijd een boontje voor de underdog gehad, ook nu blijkbaar want ik zag voornamelijk gefronste wenkbrauwen toen ik 'm (in z'n originele outfit) voor het eerst bovenhaalde bij enkele vrienden.

Maar ik was toch verkocht (en hij ook eens ik de kassa gepasseerd was), want hij was zo lekker zacht en 'speciaal'. 

De Sint in mij vond 'm nu eenmaal de perfecte introductie in de poppenwereld voor het schattige petekind van mijn lieve lief.  Hazelnootbruine krullen en grote bruine ogen, 16 maanden is ze nu.  Maar ze speelt nog niet met poppen, ze houdt liever van zachte knuffels.   Maar zou onze Yaki dat moederinstinct niet in haar kunnen wakker maken dan? 

Ik stikte er een kimono voor volgens dit patroon; ik maakte het alleen iets groter door boordstof aan de randen toe te voegen.   De jersey kocht ik bij Dawanda en op het Stoffenspektakel.
Wie de kimono wil maken voor deze pop, raad ik toch aan om 'm nog ietsje groter te maken.  In jersey gaat het zo ook wel omdat het rekt, maar voor een versie in katoen is het sowieso te klein.

Nu is hij stoer én mooi, en vooral nog steeds knuffelzacht;  

we zijn er stiekem al heel erg verliefd op geworden...

Hopelijk zij binnenkort ook!

Pin It