Schaapjes vellen

Of ik niet liever schaapjes zou tellen?  Jazeker, en dat ga ik zo meteen ook doen.

Maar er werd ten huize Annelies wel degelijk een schaapje geveld.  Een pluchen schaap welteverstaan.  En het werd niet zomaar ge-veld, het werd ook nog eens ge-vuld.

Met schapenorganen.  In stof, of wat had u gedacht?

Hoe de vork precies in de steel zit? 

Heel simpel eigenlijk, het is een housewarming-kado.  Voor een chirurg in opleiding en zijn vriendin, én hun nieuwe huisje.  En die chirurg in opleiding, die doctoreert.  Ofte, hij houdt zich dag in en dag uit bezig met wetenschappelijk onderzoek in een labo gevuld met blatende schapen. 

Dus leek het ons, 20 inspiratieloze vrienden, wel leuk om hen een schaap kado te doen.  Ik stelde me vervolgens kandidaat om met het idee aan de slag te gaan, en dat ging als volgt. 

Ik zocht een lief schaap met malse buik en vond het perfecte exemplaar bij Bozzy.  

Ik reed van hot naar her en verzamelde zo een zak snoep, Win For Life lotjes, een IKEA-bon, een FNAC-bon en tenslotte nog een saunabon van het Saunahuisje in Oud-Heverlee. 

In stoffenrestjes maakte ik een maag, een lever met galblaas en wat darmen.  En die vulde ik dan op met al die goodies.

Een hartje kon natuurlijk niet ontbreken. Dankzij deze tutorial toverde ik het om in een herbruikbaar ritstasje.  Om kleingeld of sleutels in te bewaren.

Nadat ik het beestje had opgevuld, naaide ik z'n zachte buik zorgvuldig weer toe met een blinde steek; zoals ook echte chirurgen dat doen.   De lelijke, bruine strik waarmee hij uit de fabriek gekomen was, ruilde ik in voor een zelfgemaakte bandana.  Ik stikte er nog hun namen en de datum van de housewarming op.   Opdat de herinnering nog lang zou blijven voortbestaan...

Pin It

Marriage & Mojito

Ik had al een paar trouwkadootjes achter de rug, zoals het nestkastje en het kersenpitkussen, en dus dacht ik wel snel genoeg nieuwe inspiratie te vinden.  Maar toen was het plots vrijdag en zaterdag zouden B en L al in het huwelijk treden.  Iets naaien zat er sowieso niet meer in, was het niet uit tijdsgebrek, dan wel omdat ik me niet eens meer kon herinneren hoe hun interieur er uitzag om tenminste iets 'passend' te geven.  Niets zo vervelend namelijk als een geschenk dat je nergens kwijt kan...

Een van de laatste keren dat ik hen zag was in Café Latino in Hasselt, waar we gezellig cocktails dronken.  Dat én 1 van m'n pins leidde tot een extreem last-minute idee:  

een mojito-boom!

Ofte, een limoenboom, een fles rum, een muntplantje en een pak rietsuiker.

Dus zaterdagvoormiddag sprong ik belachelijk vroeg in m'n wagen en schuimde verschillende tuincentra af.  Helaas, het bleek niet het seizoen van de limoenen te zijn.  Citroen- en sinaasappelbomen overal, hier en daar zelfs een kiwi- of bananenplant.  Maar limoenbomen, noppes...

Toen ik mezelf dan maar overtuigd had dat een andere citrusplant er even goed mee door kon zolang de vruchten nog groen waren (voor de show dan toch), bleek dat de meeste exemplaren uitsluitend decoratief waren.  Gelukkig vond ik op de valreep een eetbaar appelsienenboompje met prachtige witte bloempjes bij Intratuin, voor zo'n 38 euro! 

En zo geschiedde...

Ik kocht er nog een mooie limoenkleurige bloempot bij en ook enkele echte limoenen, zodat het mojito-concept toch geloofwaardig bleef.   En omdat op de uitnodiging enkel een rekeningnummer stond en geen geschenkenlijst, besloten we de boom verder te versieren met strikjes geld (helaas trok ik van het eindresultaat geen foto, maar het was wel mooi).  Geen idee of het een officiële regel is, maar wij rekenen 50 euro per persoon als je naar het diner mag, 25 euro als je enkel op het dansfeest wordt uitgenodigd.

We legden met z'n zessen samen, dus als de mojitoboom niet in de smaak viel, dan groeide er tenminste nog een schoon zakcentje aan. 

 Al bij al is het misschien meer een housewarming-kado, maar ze waren content, én onder de indruk.  Dat is wat telt (vooral dat eerste uiteraard)!

Ohja, voor het transport van het geheel voorzie je wel best iemand met sterke armspieren en een stevige grip.  Pfieuw!

------

MEMO AAN MEZELF  (EN AAN JULLIE)

Een last-minute alternatief dat me in het tuincentrum eveneens te binnen schoot: de tapas-boom

Wat dacht u van hetzelfde concept maar dan met een olijfboom (verkrijgbaar voor ca 15 euro, oa bij AVEVE) en allerlei crackers en dips zoals je die vindt bij Oil &Vinegar, of zelfs bij Intratuin tegenwoordig.  En daar dan ook nog een trendy setje van tapasschaaltjes of een kookboekje bij? 

------

Pin It

Huisje, tuintje, dekentje

Y en L kochten een huis, en dat werd gisteren gevierd!  Familie, vrienden én buren werden uitgenodigd voor hapjes, drankjes en vooral een heuse rondleiding in hun nieuwe droomhuis.

Het moet zijn dat ik iets heb met dekentjes, ofwel gewoon weinig inspiratie bezit, maar ik wou ook nu een exemplaar maken.  Deze keer nóg gepersonaliseerder dan het vorige;  ik zou het huisje, het verliefde koppel en hun kater er op zetten.

Ik stuurde een gemeenschappelijke vriend er op uit om te achterhalen wat de kleuren van hun woonkamer en nieuwe zetel waren; het bleken beige muren te zijn en een zwartbruine zetel.  En dus werd het een dekentje van beige, langharige fleece.  Liefst had ik voor het katoen wel een felle print gebruikt, maar ik weet dat ze eerder 'klassiek' zijn, of noem het sober doch tijdloos.  Vandaar dat die kant zwart met witte stipjes werd.

Eigenlijk wou ik een paspeldeken maken zoals je ze tegenwoordig hier en daar ziet opduiken.  Jammer genoeg vond ik nergens paspellint dat nog lang genoeg was (Awoert Veritas!) en ontbrak me de tijd om dat nog zelf ineen te stikken.  Dus zat er niets anders op dan de boord op een andere manier af te werken.  Al bij al toch nog netjes, al zeg ik het zelf!

De fleece vond ik in de Carrefour (evenals een versie in donkerbruin en prachtig aubergine) aan 7 euro/dekentje.  Ik zag een dag later diezelfde dekentjes ook bij Zeeman!  Het katoentje komt van bij Pauli (7.5euro/meter).

Voor de applicaties gebruikte ik kleine restjes stof en ook oude kledij.  Het leuke is dat het allemaal verschillende texturen zijn: katoen, fluweel, ribvelours, jeans...

 Toegegeven, de gelijkenissen zijn misschien niet treffend tot in de kleinste details, maar in grote lijnen is het idee wel duidelijk... denk ik.  Zoekt u anders even mee naar de 7 verschillen?

Het belangrijkste is dat ze deze winter warm zitten (én dat ze het mooi vonden), ook al hebben ze centrale verwarming.  In tijden van economische crisis kan je 's avonds maar beter gewoon dicht bij elkaar in de zetel kruipen...

Pin It