'n Voorraad Van Marieke

Druilerig weer, een dutje in de zetel.  De alarmtoon weerklinkt, herinnerend aan het feit dat ik nog gauw inkopen moet gaan doen.  Geeuwend, suffend, m'n schoenen zoekend... als plots een grijze bestelwagen aan de overkant van de straat parkeert.

Zou het?  Nu al? 

De bel gaat, 1 seconde later wordt er hevig op de deur gebonsd en mompelt een man ' hier tekenen'.  En ja hoor, mijn pakje is er! 

Twee dagen eerder kocht ik bij Van Marieke, want ik had strijkvinyl nodig - 't was van moetes!

Het was al de 2de keer op nog geen maand tijd dat ik bij haar bestelde, onder het motto: So much to do, so little time fabric!  Maar soms verschijnen er ook gewoon van die stofjes die je MOET hebben, ook al weet je nog niet precies waarvoor.  Zoals Retro Rocket Rascals van Michael Miller, of Typewriters van Melody Miller... 

 

De bestemming van de vliegtuigjes ligt wel vast, al zullen het deze keer geen zonnige oorden zijn.  En ook de appeltjes worden op dit eigenste moment omgetoverd in mijn allereerste kraamkado!

De stoffenkast is bijgetankt, morgen weer volle gas op de pedaalvoet!

Pin It

Spektakel, spektakel!

Het was weer over de koppen lopen op het Stoffenspektakel in de Brabanthal.
Maar ik ben tevreden met de vangst van vandaag...

De twee bovenste stofjes komen van bij Bambiblauw.  Ik ben er meteen naartoe gespurt zodra ik er was, net na 10'en.  Toen was er nog net 1 plekje vrij aan hun kraampje, daarna was het soort van survival of the fittest.  Ik vergat nog flockfolie, dat zal voor een andere keer zijn! 

Het turquoise stofje met roze bloemetjes was 5 euro/m, de onderste vier waren coupons (1,40mx1,50m) aan 2 voor 10 euro. 

Ik had eerder al het voornemen gehad om mijn nieuwe stoffenkast aan te vullen met kleurrijke stofjes.  Daar ben ik bij deze toch al behoorlijk in geslaagd, niet?  

Ik was ook op jacht naar een tricot-stof voor een mannen T-shirt.  Af en toe kwam ik een streepjes tricot tegen, maar nooit dat wat ik zocht.  Na lang zoeken vond ik dan toch iets naar m'n zin, eenvoudig grijs maar toch een beetje gestreept (1,60m lang, 10euro/meter).

En natuurlijk ook nog een kleine voorraad boordstof van bij het gigantische mercerie-kraam.

Zo, nog snel van het weekendtarief profiteren om mijn nieuwe stofjes in de wasmachine te gooien (we hebben immers al genoeg geld gespendeerd vandaag)! :-)Pin It

Stof om over na te denken

Rode tricot, ik dacht aan een kleedje voor mezelf;
Okerkleurige 'jeans'stof, misschien voor bij dit poezenstofje;
Witte nepbont, gewoon omdat het een couponnetje was.Pin It

Atchoum, atchoum!

Niezen kan al eens deugd doen, maar snuisteren in Atchoum nog veel meer!

Exact een week geleden ontdekte ik dit winkeltje dat zich verschuilt achter een kleine gevel in de Vossenstraat in Brussel.  Ik beperkte toen m'n bezoek tot de knopen-afdeling, omdat we toch al een ganse voormiddag op schok waren geweest.  Maar vandaag ging ik terug!

Ik besloot deze keer ook de achterste ruimte te verkennen, waar op het eerste zicht voornamelijk trendy spulletjes ten toon werden gespreid.  Ik zag schattige sneeuwbollen, zachte dekentjes en knuffels in Petit Pan-stof en leuke theekopjes.  Totdat mijn oog ook op een rek met stoffen viel, waaronder Petit Pan (15euro/meter).  De collectie is niet heel erg groot, maar toch!   Verder is er ook nog leuke toile cirée (ong 8.5euro/meter).
De goesting om terug te keren zodra een deel van mijn bestaande voorraad stoffen verwerkt is, wordt elke keer groter... 

Een pijl met "Brocanterie -30%" wijst naar een trap die je naar beneden leidt.  Daar vind je een kleine kelder met oude rommel, hier en daar een vintage hebbeding, maar helaas aan veel te dure prijzen.  Eigenlijk liggen er overwegend spullen die je zelfs in je eigen kelder zou kunnen terugvinden: een versleten plastic pop, een stoel, een haardroger...  Na er een paar minuten te hebben rondgeploeterd, wou ik maar één ding: zo snel mogelijk weer naar boven! 

Boven greep ik één van de laatste houten plankjes met papier mee.  Ze zijn bedoeld om je knopen en kralen op te verzamelen; op het papiertje schrijf je dan zelf het aantal en de prijs van wat je op je plankje legt.  Tenslotte telt de man aan de kassa alles zorgvuldig en uit het hoofd uit!  "Merci à vous!" zei hij nog, toen ik met het wit papieren zakje vol knopen opnieuw naar huis vertrok. 

Thuis duiken steeds allerlei wilde ideeën in me op, maar als puntje bij paaltje komt blijk ik nooit de juiste materialen in huis te hebben.   Maar deze keer ben ik voorzien, nu heb ik in elke kleur wel een knoop...of 4, op z'n minst!

Hoog tijd dus om nog eens achter het naaimachine te kruipen!   

Pin It

Zon, stof en ook wat knopen

Wat een zalig, zonnig weekend en dat einde oktober!  Met felblauwe jas, rode sjaal en rode wanten trok ik dit weekend op pad, op jacht naar stof... want de feestdagen komen er aan, en dat betekent: kadootjes!

Zaterdag trokken we naar 't Stad, ofte: Antwerpen.  Kuierend langs straten met prachtige, oude lantaarns en een leuke speelgoedwinkel (waar we ons even zelf weer kind waanden), en ook genietend van een heerlijke wafel bij Désiré de Lille.

 

Maar dé reden waarom ik zaterdag zo zot van A was: Julija's shop.

Na heel wat proefprojectjes en geoefen, werd het tijd voor het echte werk.  En dus ook echte stof.  Te bedenken dat ik een jaar geleden alleen IKEA-stoffen onder mijn naaimachine durfde te duwen, en me slechts af en toe eens waagde aan een goedkoop stofje van bij Pauli, Den Boom of Moda-stoffen.  Maar dat alles is nu verleden tijd!

Zodra ik Julija's shop binnenstapte, zag ik stoffen die ik voordien alleen op hippe blog's had bewonderd en benijd.  Ik had gehoopt dat er zo één, of misschien wel twee stofjes zouden zijn waar ik onmiddellijk verliefd op zou worden en die ik zonder twijfelen mee zou nemen.  Maar de keuze was te groot.  En helaas, de prijs soms ook; de keerzijde van die prachtige designer-medaille.  Dat moet zowat het enige zijn geweest dat me weerhield om niet de hele winkel leeg te plunderen.

Een half uur, als het al geen uur was, heb ik de winkelmeisjes (en het vriendje) op de zenuwen gewerkt met mijn getwijfel en heen en weer schuifelen.  Totdat Hij de knoopte doorhakte: deze stoffen zouden het worden, en ik kreeg ze nog kado ook!

Moda-fabrics, 17euro/meter

Michael Miller, 14 euro/meter

Wollen ruitjesstof voor een winterkleedje, 34euro/m *slik*

Contented cats van Michael Miller, 20euro/meter (omdat Hij die zo mooi vond)

Het bleek al gauw 17u gepasseerd, dus haasten we ons nog snel naar de Veritas voor enkele bijpassende knopen en draad.

En toen werd het zondag, de dag waarop zou blijken dat het verwenweekend helemaal nog niet voorbij was.  We besloten nog eens naar de markt van Brussel Zuid te trekken.  Voor die lekkere Marokkaanse broden, maar ook omdat ik nog wat fournituren nodig had én stiekem wou kijken wat de Moda-man deze keer te bieden had.



Moda-stofje, 7euro/m

 Deze laatste stelde me trouwens niet teleur, ik vond er een schattig stofje aan 7euro/meter.  Maar ik kreeg het aan de prijs van een halve meter omdat er nog maar 70cm op de rol zat.  En met "kreeg ik het", bedoel ik ook echt krijgen, want Supervriendje kwam al weer aangevlogen.

Joepie! 



1euro/meter



Een paar kramen verder kreeg ik ook nog stoffen aan 1euro/meter (daar kan je niet voor sukkelen!) en een winters stofje van 3euro/meter.

Een zak broden in zijn hand, 2 zakken stof in de mijne én een zak fournituren, namen we de metro naar de Marollen.  Ik hoopte er een oud koffertje voor m'n naaigerief te ontdekken, maar helaas vond ik niets naar m'n zin. 

Een beetje teleurgesteld dropen we (maar vooral ik) af richting Zwaardstraat om ons daar op een zonnig terras te nestelen voor een middaglunch, toen ik plots de etalage van Atchoum zag. 

Het is een klein winkeltje, verscholen in één van de zijstraatjes van het Vossenplein.  Binnenin stond een enorme toonbank vol met kralen in alle vormen en maten, maar er was ook een hoekje met knopen en linten.  En achterin was zelfs een ruimte met leuke hebbedingetjes.  Ik mocht mezelf alweer een voorraad knoopjes en lint kado doen, en koos er daarom deze uit...

0.25euro/knoop

0.40euro/knoop

0.50euro/knoop

0.25euro/knoop

biais, 3euro/meter

Kortom: een zalig weekend, heerlijke stoffen en een fantastisch liefje!

(en dat zeg ik niet alleen omdat ik weet dat hij hier af en toe ook stiekem komt lezen :-) )

Pin It

Gestrikt in Gent

Vorig weekend ging ik naar Gent, oorspronkelijk om wat rond te kuieren op het gratis stadsfestival Les gouts de Gand.   Maar ook, en niet in het minste, om het befaamde stoffenwinkeltje in Ledeberg te ontdekken: "De Strik", ook wel "Au pluba".

De vreemde oude man die al op verschillende blogs opdook, was inderdaad aanwezig.  Maar veel last had ik er niet van want hij was druk aan het telefoneren: "Het is niet dat ik ziek ben, maar ik moet verplicht 1 dag in de week sluiten, begrijpt u.  Ik ben echt niet ziek ofzo, maar ik moet sluiten, ik kan er ook niks aan doen..."  En zo bleef hij maar verder ratelen tegen de persoon aan de andere kant van de lijn die vermoedelijk eventjes belde om te vragen of hij op zondag open was en daar ondertussen heel erg veel spijt van had.
Er vertoefde echter nog een ander raar individu in het winkeltje, een iets jongere man.  Beetje timide, mompelend en een schijnbaar frans accent?  Maar hij hielp me wel zonder veel opmerkingen of vragen verder.

Qua aanbod kon ik het wel vergelijken met Moda Stoffen in Heist-op-den-Berg, vooral wat duffe en eenvoudige dingen.  Maar er waren wel rollen met stoffen voor 1 of 2 euro per meter.   De mooiste stofjes lagen vooraan en waren ook de 'duurdere prijsklasse'.   Ik kocht er toile cirrée aan 4 euro/meter en bloemetjeskatoen aan 7 euro/meter.  Ik verschoot wel hoe gigantisch de rollen toile cirree waren, ik had van elk een metertje maar kwam precies de winkel uit met 2 volledige tafellakens...

Omdat mijn vingers die volgende dag begonnen te kriebelen, maakte ik snel een ritstasje met polsbandje en bijhorende bloemenbroche.

Pin It

Pittoresk Parijs

Februari is al bijna twee weken geleden, en er ligt al een zelfde laagje stof op deze blog als op mijn boekenkasten.  Te weinig tijd voor dit, te weinig tijd voor dat.  Nochtans lijkt het alsof ik niet veel gedaan heb de voorbije maand, althans toch niet veel gestikt.  Dus heb ik eigenlijk ook niet veel te vertellen, maar twee dingen wil ik jullie toch niet weerhouden.

Ten eerste, ik heb m'n collectie non-ikea stoffen uitgebreid!!!  Een kleine stap voor de mensheid, een grote stap in mijn stoffenvoorraad.  Ik ben daartoe op ontdekking gegaan in Heist-op-den-berg (Moda-stoffen) en Lier (Den Boom).  Voor hippe stofjes moet je er zeker niet zijn.  Bij Moda hebben ze heel wat basic stoffen aan 5-10euro/meter.  Je vindt er ook ritsen, knopen en patronen.  Ik kocht er 3 patronen voor 5 euro (tesamen!) van Burda en Simplicity.  Je moet wel wat zoeken, ze staan immers in grote bakken ergens in een hoek achter de kassa, bij de gordijnen. En nadien moet je je handen wassen... Het zijn echt oude vergeelde exemplaren, maar de modellen zijn nog even bruikbaar.  Nuja, de handleiding en het patroon zaten er in, meer moest dat toch niet zijn voor die prijs?
Om het magazijn van Den Boom te bereiken moet je eerst door de moderne (en dure) gordijnenwinkel.  Achter in de winkel vind je dan de groezelige ingang van de stoffenstock.  Plafondhoog liggen de stoffen daar gestapeld, niet gemakkelijk om er in te neuzen.  Maar er ligt heel wat, al moet je meerdere keren gaan om het allemaal te ontdekken. Tenslotte kocht ik stiekem ook wat Tilda-stofjes in de Banier in Leuven.  Dat was het dus in't kort, de collectie vind je hier.

Ten tweede, ik ging een weekendje naar Parijs.
Haa, eindelijk ontspannen...dacht ik.
Vorig jaar won ik namelijk een bongo-bon voor een Pittoresk weekendje (overnachting met ontbijt) maar de houdbaarheid verstreek eind februari.  Dus besloot ik samen met een vriend nog snel snel de bon te consumeren.  Het enige vrije weekend was dat vlak voor Valentijn.  Probleem? Nee hoor, niet als je in Hotel Georges Sand logeert.  Enkele dagen voor Valentijn, vrije plaatsen in een hotel in Parijs... dat klinkt verdacht, toch?  Argwanend zocht ik wat reviews op internet, vond ze en werd aangenaam verrast!

Omdat de budgetvriendelijke Thalystickets uitverkocht waren, besloten we zaterdagochtend vroeg met de wagen te vertrekken.  Vroeg bleek uiteindelijk nogal relatief, uit bed sukkelen op een vrije dag is nog niet zo simpel als het lijkt.  Maar rond 11u30 kwamen we dan toch aan in Parijs, parkeerden ons vlakbij het hotel in een betaalparking zodat onze wagen toch veilig zou staan.  Hoewel de check-in pas om 13u was, werden we vriendelijk onthaald en konden we onze bagage achterlaten aan de 'bar'.  We kregen een plannetje mee en uitleg over de metrotickets.
En toen begon onze 'ontdek-zoveel-mogelijk-van-Parijs-in-anderhalve-dag'-tocht.
We begonnen met de Arc de Triomphe en de Eiffeltoren.   Een lange file en eerder teleurstellende prijs bij de liften, dwong ons de Eiffeltoren te voet te beklimmen.  Nog voor ik de eerste verdieping bereikt had, werd het al ijl in mijn hoofd.  God wat moet ik aan mijn conditie werken!  Maar ik heb het gehaald, en mijn bovenbeenspieren zijn nu gewaarschuwd.  Na een cooling-down langs de Seine bezochten we nog het Louvre en de Notre Dame.

Met pijnlijke voeten en een grommende buik gingen we op zoek naar een plek om te eten.  We vonden snel iets dat er gezellig uitzag, L'incontro, maar twijfelden omdat er niemand anders binnen zat.  Voordeel, je wordt snel geholpen.  Nadeel, misschien is het gewoon een erg slecht restaurant?  Ach wat, honger, en pijn; we namen het risico!   Verbaasd kwam één van de serveersters ons tegemoet en vertelde dat ze nog niet open waren.  Dan maar een drankje aan de overkant, want de pijnlijke voeten wonnen het van de hongerige maag en een ander restaurant zoeken was absoluut geen optie. Ons geduld werd echter beloond, want het was uiteindelijk erg lekker.  Ik nam een tagliatelle met asperges, m'n compagnon iets met vlees dat er zo mogelijk nog beter uitzag!  Tegen dat onze maaltijd was verorberd, was het restaurant volzet en moesten meerdere mensen teleurgesteld afdruipen.  Lucky us dus!  En tot onze grote verrassing bleken we bij het afrekenen nog eens op zowat alles 70% korting te krijgen.

's Avonds strompelden we terug naar het hotel en namen een liftje naar onze kamer.  Dé perfecte lift als je eens dicht tegen iemand aan wil staan, dat wel, je bagage zal je dan wel moeten achterlaten.  De kamer zelf bleek een weinig geslaagde combinatie van bloemen en streepjes te zijn.  Maar het had 'iets', vraag me niet wat.   De volgende ochtend deden we ons te goed aan het ontbijtbuffet met kleine koffiekoeken, frans brood, cornflakes, hardgekookte eitjes....mij hoorde je zeker niet klagen.  Het enige vreemde was dat we ook nu de enige gasten in het hotel leken te zijn.  We konden opnieuw zonder problemen onze bagage achterlaten om ze 's avonds weer op te pikken.  Het voelde wel wat vreemd om zo te profiteren van hun gastvrijheid terwijl ik er zelf geen cent voor moest betalen.


De rest van de dag vulden we met wandeltochten door de overige quartiers van Parijs: Montmartre, Père Lachaisse, centre Pompidou, ...
De vele metro-trappen en treden van de Eiffeltoren begonnen hun tol te eisen.  Onze voetzolen brandden bovendien zo erg dat we na 1 zaal in het Centre Pompidou al forfait moesten geven.
Snel nog een koffie en dan de lange (of zo leek het toen toch) weg terug naar huis.

Kortom, Parijs is Prachtig, maar 2 dagen zijn gewoon véél te kort!

Pin It

Marollebollen

Als kind ging ik af en toe met mijn vader op de Zuidmarkt in Brussel wat kruiden halen, een vers turks brood en als het aanbod meezat ook een paar sokken van de Looney Tunes.  De geuren, de kleuren, de geluiden... in mijn hoofd leek het allemaal nog zo magisch.  Ook al blijken zulke herinneringen uit de kindertijd vaak mooier dan de realiteit, toch moest en zou ik het nog eens aan den lijve ondervinden.
Aangezien ik mijn horizonten op vlak van naaigerief en mooie stoffen nog danig moet verruimen, zag ik mijn kans schoon op deze mooie winterochtend.  Het zonnetje laag op onze snoet, de jas een beetje open, mentaal gewapend tegen opdringerige marktkramers en de zurige urinegeur van de stationsbuurt.

We begonnen onze strooptocht op de markt van Brussel-Zuid, maar al snel begreep ik dat de vangst niet al te groot zou zijn.  Talrijke stoffenkraampjes, voor tapijten en burka's, maar helaas niet voor de fleurige jurkjes waar ik van droom.  Tot plots, in de laatste marktgang, een klein kraampje opdook met een 30tal rollen licht katoen in verschillende bloemetjespatronen.  In tegenstelling tot de minder aantrekkelijke kraampjes waar stoffen voor 1-2euro/meter over de toog gingen, kostten ze hier 6euro/meter.  Och wat geeft het, dat is toch nog steeds een koopje, niet?!

Na het energiepeil te hebben bijgetankt met een portie Churros, zetten we voort naar de Marollen.  Ik kwam ogen te kort om alle brocantieke spulletjes gade te slaan.  En ook hier doken onverwachte schatten op in een berg tweedehands kledij. "Vandaag is alles aan 3 euro", sprak de man van het kraampje, en zijn woorden waren nog niet koud of de vrouwelijke omstaanders begonnen wild in diezelfde berg te graaien.  Een scenario zoals je soms ziet op beelden van Amerikaanse solden, of zo stel ik ze mij althans toch voor.  Ik had al snel een paar leuke exemplaartjes vast, sommige enkel voor het stofje, de andere met zelfs nog een fijn model (mits enkele aanpassingen uiteraard).  De gedetailleerde collectie vind je hier.

Voor we richting Zavel vertrokken, passeerden we op de hoek van de Marollen nog een kraampje vol oud ijzer en duizenden knoopjes, schijnbaar afkomstig van oude zeevaartkostuums.  Het was het kraam van een knorrig oud mannetje dat op zijn boterhammen stond te sabbelen.  Ik had al twee handen vol knopen uitgezocht toen ik pas om de prijs ging informeren, en die bleek (dankzij omstaanders vertaald) 0,50cent per knoop te zijn.  Mogelijks een correcte prijs, maar toch wat boven mijn verwachtingen en dus legde ik het merendeel terug.
Van deze nam ik echter geen afscheid...

Ondanks de verdwenen magie der onschuld, kan ik niet wachten om Brussel opnieuw, en liefst wat langer, te gaan ontdekken.  En waarom niet ineens met lunch in één van de vele restaurantjes, of een koffie op het terras met uitzicht op de kleurrijke markten.
Zo veel te zien, zo veel te doen en te bezoeken;
Wacht maar, zodra het lente wordt!Pin It