Lucky in Love - DIY trouwpakket

Wauw wat is het hier stil.   Tijd om de blog te reanimeren: dertig keer pompen, twee keer ademen... hier gaan we dan.

In september - zowaar al 2 maand geleden - vroeg een vriendin om een trouwpakketje voor haar te maken; ze had voor de trouwerij immers al te veel geregel aan haar hoofd.   Ze hoefde enkel maar een ringkussentje, enveloppendoos en gastenboek.   Prima dacht ik, en vertrok ik op een pad dat later bezaaid bleek met twijfels over stofjes, knoopjes, kleurencombinaties en nog meer van dat.

Ik ging dan maar aan de slag met de wit-roze uitnodigingen met blauwe en zwarte accenten, zocht een middenweg tussen 'passend in het kleurenschema' / 'vintage' / 'eenvoudig' en bekwam ten slotte dit resultaat... 

(alvast mijn excuses voor de slechte fotokwaliteit en het kunstlicht, in het echt was het mooier - en vooral minder geel)

Het ringkussentje

Wat het eenvoudigste onderdeel zou worden, werd uiteindelijk een onderwerp van veel gepieker.  In tegenstelling tot de rest van de opdracht, waren er toch specifieke vereisten voor het ringkussentje: 

- passend bij de blauwe outfit van het bruidsmeisje

- eenvoudig en vooral niet te romantisch

- hanteerbaar door bibberende vingertjes

De kleuren van de uitnodiging combineren met blauw bleek niet zo vanzelfsprekend.  Gelukkig vond ik bij Veritas een stofje dat voor harmonie zorgde, toch?

Het kussentje meet zo'n 13x13cm.  

 

De enveloppendoos

Gemaakt van een gerecycleerde, kartonnen doos die ik eerst verstevigde met duck tape om hem weer helemaal dicht te maken en groefjes te overbruggen.  Nadien deed ik er papier-maché-gewijs enkele laagjes wit papier over om hem egaal wit te maken en sneed ik er een gleufje uit. 

Ik maakte een stoffen hoes voor de doos volgens de techniek van Villa Lisa, weliswaar met enkele aanpassingen voor het gleufje en de bodem waar ik de stof met servetlijm vast kleefde. 

Rondom de doos kwam een roos lint, en op dat lint werd er à la Zsazsa 'gezeefdrukt'.  Vruchteloos ging ik op jacht naar dat speciale printerpapier waarover men het in blogland vaak heft.  Gelukkig redde (ex)Stiksel-lid Nicky mij met een vel freezerpaper, helemaal vanuit het verre USA!  Het ding deed prima zijn werk, ik iets minder want de deadline naderde. 
Het hoedje en het oogje werden geflockt.

Ik voorzag ook nog kartonnen initialen die ik met stof bekleedde en een vlaggenlijntje om het geheel wat op te fleuren.

Het gastenboek

Wekenlang ging ik op zoek naar een geschikt gastenboek of album dat ik kon pimpen naar een vroeger voorbeeld.  Geen enkel exemplaar leek geschikt: te klein, te groot, met zwart papier, met pergament, ...  Tot ik deze heerlijke tutorial van Elisanna tegenkwam.  Ik zag het meteen groots (of toch groter): een notaboekje in A4-formaat, ofte een zelfgemaakt gastenboek! 

Voor de versteviging gebruikte ik schildersdoeken op karton van 24x30cm (bij Action), koos de grootste ijzeren ringen beschikbaar bij de Banier en lijmde de veteroogjes nog eens extra vast met superlijm voor ik ze met de Prym-tang te lijf ging.  De naad stikte ik niet toe, maar sloot ik met een blinde steek omdat ik dat iets netter vond.  

Oh ja, een lint kon natuurlijk ook niet ontbreken.

Ik was blij met het resultaat, het enige minpuntje van dit ontwerp is dat de kaft nogal 'wiebelachtig' is wanneer je het gastenboek opengevouwen in de handen houdt.  Daar zou ik nog wat op moeten vinden, tegen de volgende keer misschien...

Oudroze katoen met witte stippen, Stoffen Pauli

Blauwe katoen, Stoffen Pauli

Gebroken wit katoen met textuur, Stoffen Pauli

Wit katoen met blauwe stipjes, Tilda, De Banier

Denyse Schmidt Shelburne Falls Vine & Leaf Maple, Veritas

Vlieseline, Veritas

Vliesofix, Veritas

Satijn lint, Veritas

Parelknoopje, Veritas

Veteroogjes, Prym 5mm, Veritas

Flockfolie, Bambiblauw
Witte textielverf, De Banier

Servetlijm, De Banier

Metalen ringen, De Banier

Schilderzeil, Action

Wit stevig papier, AVA papierwaren

Kartonnen letters, AVA papierwaren
Kleine krijtbordjes, AVA papierwaren

Pin It

Olijke oorwarmers en een keerbare kraag

Terwijl de ene tiener niet bepaald om een stoere sjaal staat te springen, staat zo'n warm en wollig ding wel op het verlanglijstje van de andere.  Handtasjes had m'n stiefzusje namelijk al genoeg, het was zo'n sjaalkraag dat ze wou.  Liefst met zo'n hele zachte teddybeer-stof vanbinnen.

Ik maakte dit exemplaar iets langer dan het vorige, zodat het zo'n 40cm was.  Op koude winterdagen kan ze haar snoet dan lekker diep in de kraag verbergen.    Andere keren kan ze hem omrollen tot een stijlvol pelsje. 

De bloemenstof is iets tussen flanel en katoen, ik kocht het spotgoedkoop in Nepal (1.20euro/m); de zwarte, zachte teddy komt van bij Stoffen Pauli. 

Een eenvoudiger kado om te maken kon ik me haast niet wensen, het was klaar in een wip.  Ik vulde het daarom nog aan met bijpassende oorwarmers die ik héél goedkoop kon vinden; niet in Nepal, maar gewoon bij Action.  

Ik wikkelde een reepje stof om het diadeempje, vouwde de zoom om en spelde alles goed vast.  Met een blinde steek naaide ik de stof toe, de uiteinden liet ik in de oortjes verdwijnen en maakte ze ook daar nog eens stevig vast. 

Eenvoud siert, toch?

Pin It

Fluweelzachte Fotografie

Volgende week deze tijd trek ik waarschijnlijk mijn poncho uit en schud de regendruppels uit mijn haar.  Na een verkwikkende douche nestel ik me dan ergens neer om al eens naar de foto's te gluren van mijn eerste dag in Nepal.  Waarom eigenlijk, vraag ik me soms af, waarom toch steeds die drang om beelden te herbekijken die ik zelf slechts enkele uren eerder met de camera heb vastgelegd.  Ik weet het niet, maar ik doe het wel elke keer opnieuw.

Met zo'n bijzondere reisbestemming in het verschiet, vond ik dat het tijd was om het beperkte arsenaal aan camera-lenzen uit te breiden.  Het zou toch zonde zijn om de kleurrijke bevolking, gouden tempels en adembenemende Himalaya niet mooi in beeld te kunnen brengen.

En dus las ik heel wat reviews op internet en vroeg ik hier en daar wat advies, om dan uiteindelijk om 21u45 op Digicamshop mijn bestelling te plaatsen en ze de volgende ochtend om iets voor 11u00 al in mijn handen te hebben.  Wat een service!  Daar stond ze dan te pronken, de blauwe doos met 2 lenzen, 2 lensfilters en een tasje om het allemaal veilig mee te transporteren tijdens de lange vlucht.

Er ontbrak alleen nog één klein detail: een nieuw camera-lint.  Ik had er op internet al een aantal zien passeren, met glitters of veel frullen aan.  Voor mij niets van dat!  Iets eenvoudig, niet te opvallend en toch mooi.  En natuurlijk ook comfortabel om dragen!

Ik gebruikte een supersimpel én snel patroontje maar maakte het smaller en liet het lenskapzakje weg zodat het hoesje mooi zou aansluiten om de riem.  Voor de binnenkant gebruikte ik rode nicky velours, heerlijk zacht aan m'n nek!  Gedaan met dat schurende lint en pijnlijke striemen.

Patroon: LBG studio
Stoffen: Pauli


Pin It

Laat de zon in haar hart

... maar niet langer in haar ogen.

Het is dus weer veilig op de E314.

Voor één keer geen uren getwijfeld welke bril het best bij m'n gezicht paste, ik nam dit vrolijke exemplaar gewoon mee!Pin It