Ieniemienie naaipotje

Namen trekken en een vervolgens een kadootje verzinnen om de 'gelukkige' mee te verrassen op een low-budget manier.  Klinkt het bekend in de oren?  Welja, met oudjaar was het hier ook van dat.  

Ik wachtte vol spanning af wie de onschuldige hand me zou toebedelen.  Ik had zo mijn voorkeuren; voor sommige mensen weet je het meteen, voor anderen zal je waarschijnlijk nooit het gepaste kado kunnen vinden. 

Ik had geluk, ik kreeg de kans om enkele ontluikende naaikriebels nog wat extra te prikkelen.

Inspiratie voor deze naaikit vond ik bij Frugalicious Me, ik besloot het alleen iets kleurrijker aan te pakken.   Ik gebruikte hier een gerecycleerde weckpot, maar een confituurpotje kan even goed.   Bovenop plaatste ik een speldenkussen, gemaakt van een halve bol piepschuim die ik met stof bekleedde door er een dun laagje servetlijm op te smeren.  Daarna plakte ik het speldenkussen met een hete lijmpistool op het deksel van de pot.

De pot werd gevuld met gekocht én gemaakt naaigerief.  Wat knoopjes en garen, en natuurlijk ook een garenetui dat ik er opgerold in kwijt kon.  Ik maakte deze keer ook een naaldenboekje.  Het kaftje ervan maakte ik uit stevig papier waar ik stof op kleefde, binnenin zit rode vilt.

Bij een mooi kado hoort een mooie verpakking, want die zijn nóg leuker om uit te pakken.  Ik grabbelde wat tussen het oud karton en maakte zelf een doosje op maat waar het naaipotje perfect in paste.   Alles werd goed stevig vastgemaakt met plakband en nadien - u raadt het al - bekleed met stof.  Door een dun laagje servetlijm te gebruiken blijft de stof kleven zonder dat het vlekken maakt op de stof.  Als de stof te nat is, wordt hij ook hard omdat de lijm tegelijk een soort vernis is.  Ik strijk de lijm daarom op het karton goed uit en laat het soms enkele seconden 'drogen' voor ik de stof aanbreng.

En alsof ik nog niet genoeg van die servetlijm gesnoven had, besloot ik ook het zoommaatje onder handen te nemen en maakte het assorti met de rest van het pakketje.  Ik gebruikte het daarna als kaartje om aan het kado te hangen, 't is eens iets anders, nietwaar?

Een mooie strik rond de pot, de doos in en klaar is kees!

Fleur des îles, Petit Pan bij Bambiblauw

Gestreepte stof, Stoffenspektakel

Rode vilt, Veritas

Knopen, lint met stippen, garen en zoommaatje, Veritas

Servetlijm, De Banier

Weckpot, gerecycleerd (ook bij IKEA)

Piepschuim bol, AVEVE

Pin It

Tricky tricot

Ik heb de slechte gewoonte om dingen waar ik niet goed in ben uit de weg te gaan, of toch op z'n minst zo lang mogelijk uit te stellen, en toevallig staat tricot toch wel in die te vermijden top 3.  Ik laat dan ook regelmatig met pijn in het hart prachtige (en helaas ook dure) tricot in de webwinkelrekken hangen; het risico dat mijn overlock en ik het verprutsen, is gewoon te groot. 

Nu viel mijn oog laatst  op een schattig én betaalbaar sterrentricot.  Tijd om nog eens te oefenen, een nieuwe telg in de familie kondigde zich immers al aan. 

Vol goede moed - al doende leert men - begon ik aan een rompertje waarvan ik het patroon en de tutorial op internet vond.  Handig naar het schijnt om aan en uit te doen met die knoopjes, vooral bij spartelende spruiten.  Het liep allemaal van een leien dakje totdat ik het afgewerkte pakje wou open doen: de tricot rekte gevaarlijk hard mee terwijl de kamsnaps hardnekkig toe bleven.  Langs links, langs rechts, ondersteboven... ik probeerde het op allerlei manieren, maar kon niet anders dan concluderen dat het ding wel erg onpraktisch was. 

Ik riep de hulp in van Het Leuvens Stiksel en ontdekte zo waar het probleem zat: versteviging, of althans een gebrek er aan!  Om de stof ter hoogte van de kamsnaps te verstevigen zijn blijkbaar verschillende manieren: 

1. strijk naadband op de stofranden voor je de biais aanbrengt
2. stik keperband tegen de rand aan de binnenkant
3. knip een klein rondje in flockfolie/vlieseline en strijk dat op de plaats waar de kamsnap komt

Let daarbij ook op dat de drukknopen niet te dicht tegen (of over) de rand staan, maar goed in het midden van de biais.

In een sneltempo maakte ik een tweede versie, deze keer mét naadband.  Het resultaat was een wereld van verschil, met 1 ruk kreeg ik de knopen open.  Ik merkte trouwens dat oefening wel degelijk kunst had gebaard, want ook qua afwerking was dit exemplaar stukken beter.
En oef, net op tijd want daar was de flinke uk al!

Bonnie sterrentricot, Stoffen Pauli

Effen tricot, Stoffen Pauli

Kamsnaps, Kleurenmix.nl

Patroon romper, Ottobre 1/2012

Patroon mutsje, Zaaberry

Kaartje, Hema

Pin It

Atchoum, atchoum!

Niezen kan al eens deugd doen, maar snuisteren in Atchoum nog veel meer!

Exact een week geleden ontdekte ik dit winkeltje dat zich verschuilt achter een kleine gevel in de Vossenstraat in Brussel.  Ik beperkte toen m'n bezoek tot de knopen-afdeling, omdat we toch al een ganse voormiddag op schok waren geweest.  Maar vandaag ging ik terug!

Ik besloot deze keer ook de achterste ruimte te verkennen, waar op het eerste zicht voornamelijk trendy spulletjes ten toon werden gespreid.  Ik zag schattige sneeuwbollen, zachte dekentjes en knuffels in Petit Pan-stof en leuke theekopjes.  Totdat mijn oog ook op een rek met stoffen viel, waaronder Petit Pan (15euro/meter).  De collectie is niet heel erg groot, maar toch!   Verder is er ook nog leuke toile cirée (ong 8.5euro/meter).
De goesting om terug te keren zodra een deel van mijn bestaande voorraad stoffen verwerkt is, wordt elke keer groter... 

Een pijl met "Brocanterie -30%" wijst naar een trap die je naar beneden leidt.  Daar vind je een kleine kelder met oude rommel, hier en daar een vintage hebbeding, maar helaas aan veel te dure prijzen.  Eigenlijk liggen er overwegend spullen die je zelfs in je eigen kelder zou kunnen terugvinden: een versleten plastic pop, een stoel, een haardroger...  Na er een paar minuten te hebben rondgeploeterd, wou ik maar één ding: zo snel mogelijk weer naar boven! 

Boven greep ik één van de laatste houten plankjes met papier mee.  Ze zijn bedoeld om je knopen en kralen op te verzamelen; op het papiertje schrijf je dan zelf het aantal en de prijs van wat je op je plankje legt.  Tenslotte telt de man aan de kassa alles zorgvuldig en uit het hoofd uit!  "Merci à vous!" zei hij nog, toen ik met het wit papieren zakje vol knopen opnieuw naar huis vertrok. 

Thuis duiken steeds allerlei wilde ideeën in me op, maar als puntje bij paaltje komt blijk ik nooit de juiste materialen in huis te hebben.   Maar deze keer ben ik voorzien, nu heb ik in elke kleur wel een knoop...of 4, op z'n minst!

Hoog tijd dus om nog eens achter het naaimachine te kruipen!   

Pin It

Zon, stof en ook wat knopen

Wat een zalig, zonnig weekend en dat einde oktober!  Met felblauwe jas, rode sjaal en rode wanten trok ik dit weekend op pad, op jacht naar stof... want de feestdagen komen er aan, en dat betekent: kadootjes!

Zaterdag trokken we naar 't Stad, ofte: Antwerpen.  Kuierend langs straten met prachtige, oude lantaarns en een leuke speelgoedwinkel (waar we ons even zelf weer kind waanden), en ook genietend van een heerlijke wafel bij Désiré de Lille.

 

Maar dé reden waarom ik zaterdag zo zot van A was: Julija's shop.

Na heel wat proefprojectjes en geoefen, werd het tijd voor het echte werk.  En dus ook echte stof.  Te bedenken dat ik een jaar geleden alleen IKEA-stoffen onder mijn naaimachine durfde te duwen, en me slechts af en toe eens waagde aan een goedkoop stofje van bij Pauli, Den Boom of Moda-stoffen.  Maar dat alles is nu verleden tijd!

Zodra ik Julija's shop binnenstapte, zag ik stoffen die ik voordien alleen op hippe blog's had bewonderd en benijd.  Ik had gehoopt dat er zo één, of misschien wel twee stofjes zouden zijn waar ik onmiddellijk verliefd op zou worden en die ik zonder twijfelen mee zou nemen.  Maar de keuze was te groot.  En helaas, de prijs soms ook; de keerzijde van die prachtige designer-medaille.  Dat moet zowat het enige zijn geweest dat me weerhield om niet de hele winkel leeg te plunderen.

Een half uur, als het al geen uur was, heb ik de winkelmeisjes (en het vriendje) op de zenuwen gewerkt met mijn getwijfel en heen en weer schuifelen.  Totdat Hij de knoopte doorhakte: deze stoffen zouden het worden, en ik kreeg ze nog kado ook!

Moda-fabrics, 17euro/meter

Michael Miller, 14 euro/meter

Wollen ruitjesstof voor een winterkleedje, 34euro/m *slik*

Contented cats van Michael Miller, 20euro/meter (omdat Hij die zo mooi vond)

Het bleek al gauw 17u gepasseerd, dus haasten we ons nog snel naar de Veritas voor enkele bijpassende knopen en draad.

En toen werd het zondag, de dag waarop zou blijken dat het verwenweekend helemaal nog niet voorbij was.  We besloten nog eens naar de markt van Brussel Zuid te trekken.  Voor die lekkere Marokkaanse broden, maar ook omdat ik nog wat fournituren nodig had én stiekem wou kijken wat de Moda-man deze keer te bieden had.



Moda-stofje, 7euro/m

 Deze laatste stelde me trouwens niet teleur, ik vond er een schattig stofje aan 7euro/meter.  Maar ik kreeg het aan de prijs van een halve meter omdat er nog maar 70cm op de rol zat.  En met "kreeg ik het", bedoel ik ook echt krijgen, want Supervriendje kwam al weer aangevlogen.

Joepie! 



1euro/meter



Een paar kramen verder kreeg ik ook nog stoffen aan 1euro/meter (daar kan je niet voor sukkelen!) en een winters stofje van 3euro/meter.

Een zak broden in zijn hand, 2 zakken stof in de mijne én een zak fournituren, namen we de metro naar de Marollen.  Ik hoopte er een oud koffertje voor m'n naaigerief te ontdekken, maar helaas vond ik niets naar m'n zin. 

Een beetje teleurgesteld dropen we (maar vooral ik) af richting Zwaardstraat om ons daar op een zonnig terras te nestelen voor een middaglunch, toen ik plots de etalage van Atchoum zag. 

Het is een klein winkeltje, verscholen in één van de zijstraatjes van het Vossenplein.  Binnenin stond een enorme toonbank vol met kralen in alle vormen en maten, maar er was ook een hoekje met knopen en linten.  En achterin was zelfs een ruimte met leuke hebbedingetjes.  Ik mocht mezelf alweer een voorraad knoopjes en lint kado doen, en koos er daarom deze uit...

0.25euro/knoop

0.40euro/knoop

0.50euro/knoop

0.25euro/knoop

biais, 3euro/meter

Kortom: een zalig weekend, heerlijke stoffen en een fantastisch liefje!

(en dat zeg ik niet alleen omdat ik weet dat hij hier af en toe ook stiekem komt lezen :-) )

Pin It

Een zondag op zolder, en het Gouden Kruispunt.

Hoera, vandaag ben ik weer wat schatten rijker!

Deze keer niet op de markt, maar gewoon op de zolder bij mijn grootvader.  Ik wist dat er ergens nog zo'n vreemd toestel verscholen stond waarvan ik als kind nooit wist waarvoor het diende, maar het alleszins wel leuk vond om op het pompje te duwen zodat er een wolkje talkpoeder verscheen.  Nu, jaren later, bladerend in mijn vers aangeschafte naaibijbel, kwam ik dat rare ding opnieuw tegen.  Aha, het dient om de zoom van een rokje af te tekenen; dat moet ik hebben (want...je weet maar nooit dat ik het eens nodig heb)!
En dus plande ik een bezoekje langs de opa na een zoveelste plundering in de Veritas van het Gouden Kruispunt, want om één of andere reden is het altijd zondag als ik besef dat ik bepaalde materialen nodig heb.  Ik vond er in de ronde-prijzen-hoek ook deze 4 kokertjes met elk nog zo'n 10-15tal knoopjes, aan 1 euro per koker.

Verderop in de Gifi kocht ik nog een groen naaikoffertje met een vogeltje op.

Toen ik bij de grootvader was, maakte ik van de gelegenheid gebruik om nog wat rond te snuisteren in de oude slaapkamers.  Ze staan zo bomvol rommel dat ik er elke keer opnieuw nog wel leuke spullen ontdek.  Hoeden, riemen, naaigerief.  Vandaag vond ik deze oude grijze koffer.  Hij is wel erg versleten en ruikt wat muf, maar toch heeft hij iets.  En binnenin zaten tot mijn grote verrassing nog enkele handtasjes, een roze, een turquoise, een witte én een zwarte.Pin It

Marollebollen

Als kind ging ik af en toe met mijn vader op de Zuidmarkt in Brussel wat kruiden halen, een vers turks brood en als het aanbod meezat ook een paar sokken van de Looney Tunes.  De geuren, de kleuren, de geluiden... in mijn hoofd leek het allemaal nog zo magisch.  Ook al blijken zulke herinneringen uit de kindertijd vaak mooier dan de realiteit, toch moest en zou ik het nog eens aan den lijve ondervinden.
Aangezien ik mijn horizonten op vlak van naaigerief en mooie stoffen nog danig moet verruimen, zag ik mijn kans schoon op deze mooie winterochtend.  Het zonnetje laag op onze snoet, de jas een beetje open, mentaal gewapend tegen opdringerige marktkramers en de zurige urinegeur van de stationsbuurt.

We begonnen onze strooptocht op de markt van Brussel-Zuid, maar al snel begreep ik dat de vangst niet al te groot zou zijn.  Talrijke stoffenkraampjes, voor tapijten en burka's, maar helaas niet voor de fleurige jurkjes waar ik van droom.  Tot plots, in de laatste marktgang, een klein kraampje opdook met een 30tal rollen licht katoen in verschillende bloemetjespatronen.  In tegenstelling tot de minder aantrekkelijke kraampjes waar stoffen voor 1-2euro/meter over de toog gingen, kostten ze hier 6euro/meter.  Och wat geeft het, dat is toch nog steeds een koopje, niet?!

Na het energiepeil te hebben bijgetankt met een portie Churros, zetten we voort naar de Marollen.  Ik kwam ogen te kort om alle brocantieke spulletjes gade te slaan.  En ook hier doken onverwachte schatten op in een berg tweedehands kledij. "Vandaag is alles aan 3 euro", sprak de man van het kraampje, en zijn woorden waren nog niet koud of de vrouwelijke omstaanders begonnen wild in diezelfde berg te graaien.  Een scenario zoals je soms ziet op beelden van Amerikaanse solden, of zo stel ik ze mij althans toch voor.  Ik had al snel een paar leuke exemplaartjes vast, sommige enkel voor het stofje, de andere met zelfs nog een fijn model (mits enkele aanpassingen uiteraard).  De gedetailleerde collectie vind je hier.

Voor we richting Zavel vertrokken, passeerden we op de hoek van de Marollen nog een kraampje vol oud ijzer en duizenden knoopjes, schijnbaar afkomstig van oude zeevaartkostuums.  Het was het kraam van een knorrig oud mannetje dat op zijn boterhammen stond te sabbelen.  Ik had al twee handen vol knopen uitgezocht toen ik pas om de prijs ging informeren, en die bleek (dankzij omstaanders vertaald) 0,50cent per knoop te zijn.  Mogelijks een correcte prijs, maar toch wat boven mijn verwachtingen en dus legde ik het merendeel terug.
Van deze nam ik echter geen afscheid...

Ondanks de verdwenen magie der onschuld, kan ik niet wachten om Brussel opnieuw, en liefst wat langer, te gaan ontdekken.  En waarom niet ineens met lunch in één van de vele restaurantjes, of een koffie op het terras met uitzicht op de kleurrijke markten.
Zo veel te zien, zo veel te doen en te bezoeken;
Wacht maar, zodra het lente wordt!Pin It