Xander, op maat gemaakt.

Een zomerslaap, ten huize Annelies bestaat dat.  Althans toch wat het bloggen betreft.   Hoog tijd dus om eens een creatie van voorbije zomer van onder het stof te halen!

Enkele maanden geleden vroeg een vriendin of ik voor haar geen kraampakketje wou maken, veel moest ze niet hebben: een handdoek met kap en een verzorgingsmatje.  Slabbetjes waren natuurlijk ook altijd welkom.

Oef, geen te moeilijke zaken dus.  En om het me nog makkelijker te maken, kwam ze ook al met het stofje aandraven dat ze voor de geboortesuiker koos: Wasabi Bleu van Petit Pan.

En zo geschiedde:

Een kaphanddoek van 90x90cm, uiteraard met applicatie.

Een verzorgingsmatje met ingebouwd pamperzakje.

 

En enkele slabbetjes, naar een model dat ik hier zag, maar dan zonder het tussenstukje aan de hals.  Het is eens iets anders dan de modellen met een lint of velcro.

Maar ik wou nog wat extra, dus maakte ik een matching outfit: een romper met geappliceerde vest en een mutsje.

Dat alles stak in in een stoffen tonnetje.  De handvaatjes voorzag ik van kamsnaps -net zoals ik hier al eens deed-  zodat je het mandje kan ophangen.
 

De mama-in-spé maakte in mijn gezelschap haar eerste vlaggenlijn, haar pièce de résistance zou niet veel later volgen: een pracht van een zoon! 

Petit Pan Wasabi Bleu, Hexagoon
Petit Pan Coquelicot, Bambiblauw

Blauwe badstof, Stoffen Pauli

Effen blauwe katoenen, Stoffen Pauli

Scheurvlieseline, Wolwinkeltje Leuven 

Vlieseline, Veritas

Lichtgroene biais, Veritas

Blauwe en groene flockfolie, Bambiblauw

Patroon kaphanddoek en verzorgingsmatje, Knippie 1 feb/maart 2013

Patroon mutsje, de Droomfabriek 

Tutorial applicatie romper, Lemon Tree Creations 

Pin It

De E van Emma

Ik geraak maar niet verlost van die hardnekkige winterdip.  Af en toe voel ik een sprankeltje hoop in me opwellen bij het zien van een schaarse zonnestralen, maar de volgende dag is dat sprankeltje al weer ver zoek.  Verdwenen als sneeuw voor de zon.  Of nee, als zon voor de sneeuw.  Die oneindig durende sneeuw.

Maar vanochtend in de vroegte meende ik vogeltjes te horen tsjirpen, en ook nu nog dansen er warme, lichtgele stralen door de vensterruit.  Haa, prachtige Paasmaandag, mijn creativiteit is herrezen.

De ooievaar was nochtans niet te stoppen door die koude temperaturen, hij bracht de laatste weken weer heel wat nieuw leven met zich mee.  Hoog tijd dus om in actie te schieten, te beginnen bij Emma. 

Een kaartje als een keramisch tegeltje in Delfts blauw, mooi in zijn eenvoud.  Maar eer ik het kon omtoveren in een bijpassend kraamcadeau, heb ik toch meermaals gefronst en gezucht.  Wit-met-blauw, in mijn hoofd strookte dat niet met het idee van een lief, klein meisje.  Maar het moest...  

Materiaal haalde ik voornamelijk bij Veritas en bij Zeeman.  Van het kasticket bij Veritas viel ik haast achterover, mijn 10%-kaart voor 2014 is zowaar al in zicht!   Maar sommige van hun nieuwe stofjes smeekten om gekocht te worden...  Gelukkig compenseerde ik het met de belachelijk goedkope (en toch erg zachte) handdoeken van bij Zeeman en ook een rompertje voor geen geld (het moet immers niet altijd Hema zijn).

Een slab met applicatie, want slabben heb je nooit genoeg.

Een label-letter E om te knuffelen, die ook knispert én rinkelt!
En tot slot nog een eenvoudig geflockt rompertje.

Blauwe stof met sterren, Stoffen Pauli

Blauwe stof met ruitjes en met bollen, Veritas

Witte en donkerblauwe badstof, Zeeman

Biaislint (stippen, effen blauw), Veritas

Lint (strepen, bollen), Veritas

Flockfolie, Bambiblauw

Pin It

Voor Arthur

Ik maakte nog eens een kraamcadeau, voor de verandering... Ik was er al een tijdje mee bezig, maar op m'n laatste dag ziekenverlof (helaas niet laatste dag ziek-zijn), kon ik het pakketje afwerken.  Ik maakte uiteraard enkele klassiekers, maar ik liet me deze keer ook inspireren door één van de nieuwe aanwinsten in mijn boekenkast: Zo Geknipt!   Nog nooit van gehoord, zegt u?  Dan is het nu tijd om u snel naar boekenwinkel of - beurs te reppen en er eentje aan te schaffen.  Want wat een boek!  Het is de perfecte inspiratiebron en handleiding voor allerlei leuke geschenkjes voor feestdagen, babyborrels, verjaardagen, en zo nog veel meer.   Dit jaar maak ik het mezelf gemakkelijk, geen eindeloze speurtochten op Pinterest, maar onder de kerstboom ligt binnenkort simpelweg een resem recepten uit Zo Geknipt.

Genoeg gestoefd.  Tijd voor bewijzen. 

Voor kleine koning Arthur maakte ik: 

1. Een slab (Craft Passion)

2. Een knuffelgiraffe (Craftin' It), die ook rammelt (Zo Geknipt)

3. Een paar babyschoentjes (Lara Lil)

4. Een babyjasje (Zo Geknipt)

5. Een rugzakje (Zo Geknipt)

Gele ruitjes (Stoffen Pauli)

Turquoise katoen (Stoffen Pauli)

Donkergroene fleece/spons (Stoffen Pauli)

Schapenvelletje in katoen (Stoffen Pauli)

Oasis, Yuwa  (Vermiljoen)

Paspeltouw (2mm, Gamma), biais (Veritas)

Gele veters (Veritas)

Knopen wit (Prym), geel (KamSnap)
Satijnen lintjes (Veritas)

Pin It

Doggy style

Ofte, maak eens een hondenslab. 

Waarom, vraagt u zich misschien af?  Wel, omdat een collega dat vroeg en ik na een reeks kraamkadootjes nu wel klaar was voor het grote werk.  

Eenvoudig? Zo lijkt het wel.  En eigenlijk is het dat ook, als je het dagenlange twijfelen over stofjes en materialen niet meerekent uiteraard.   Want het ding moet niet alleen super-absorberend zijn, voor die liters en liters kwijl.  Maar moet het beestje, Vita genaamd, ook nog eens flatteren.  Ahja, want zeg niet zomaar slab tegen een heuse hondenshow-slab!

Ik kreeg de oude slab toegestopt en tekende het model over.  Koos een mooi katoentje en bijpassende badstof (al lijkt dat door de belichting niet zo) en stikte er een huishouddoekje tussen om nóg meer zever op te slorpen.  De paspel maakte ik zelf met touw en biaislint.

Lettertype: Lobster
Stoffen: vosjes van Kokka (Van Marieke), blauwgroene katoen (Stoffen Pauli) en paarse badstof (handdoek, Action)
Fournituren: blauwgroene biais (Stoffenspektakel), paspeltouw (Brico)

In december is de volgende wedstrijd, Vita zal er alvast héél bella uitzien.Pin It

Voor Ellie

Een geboortekaartje-look-a-like kraampakket.

Nog maar net terug van Nepal of ik huppelde deze week al van de ene babyborrel naar de andere babybarbecue.   Deze laatste was er eentje bij nog ongekende, verre schoonfamilie.  Met het kado zou ik me dus meteen ook introduceren aan die kant van de familie.  Een spetterende entree en dito kado waren een must! 

Na lang piekeren - of noem het een jetlag-inspiratiedip - besloot ik om het simpel te houden.  Een schattig jurkje of een mutsje zag ik niet in deze stofjes en dus werd het een badcape, een knisperdoekje en een slabbetje. 

Patroon badcape: Sew4Home

Inspiratie applicaties: bloem en giraf 

Stoffen: lichtroze stof van Tilda Fabrics bij Banier, overige stoffen van bij Stoffen Pauli. 

Nog snel een inpakpapiertje er rond en we zijn klaar om te vertrekken!

Pin It

Geschenkje voor een Geocacher

Ik maak graag dingen, en nog het liefst voor een ander.  Want, waar zou je er thuis allemaal mee blijven anders?   Dus bij elke feestelijke gelegenheid, hoe klein ook, grijp ik mijn kans. 

Deze keer was het mijn stoere vriend die ik wou verrassen, om ons zoveel-maandelijkse samenzijn nog eens te vieren. 

Hij is een geocacher in hart en nieren, en in zowat alle andere organen daarbuiten.  Gaan we op reis of maken we een fietstocht, de gps gaat altijd mee.  "Piep" zegt dat ding dan, ergens ten velde of in een afgelegen bos, waarop hij van z'n stalen ros springt en enthousiast roept "Hier ligt een cache!".

Toegegeven, er zijn keren dat ik die gps vervloekt heb en hoopte dat hij wat meer naar mij zou kijken dan op dat kleine schermpje.  Maar meestal ben ik wel blij dat het ons langs mooie, ongekende plekjes in de streek voert, en ook wel dat het ons nadien steeds weer de juiste weg naar huis toont.

Ik had allerlei wilde plannen voor het kado, zoals een avonturiersvest met wel honderden zakjes om zijn spullen in kwijt te raken, zonder ze ook echt te verliezen.  Maar m'n uitstelgedrag won het van m'n creativiteit zodat ik het helaas wat kleinschaliger moest aanpakken.  Ik maakte daarom een klein geocache-zakje dat ik vulde met allerlei spulletjes die hij - hopelijk - wel zou apprecieren. 

Op het zakje appliceerde het geocaching-logo en stikte er achteraan ook zijn naam op, althans die waarmee hij bij andere schattenjagers gekend is. 

Voor de inhoud kon ik m'n hartje ophalen bij Action, een waar paradijs voor goedkope gadgets en knutselgerief!  Ik kocht er verschillende soorten zaklampen omdat hij die verzamelt, elk avontuur vraagt immers om een andere uitrusting: een grote ledlamp met noodsignalen, een kleine zaklamp en eentje op zonne-energie.  Die laatste kocht ik bij Decathlon, waar ik ook de verrekijker voor éénogige mensen vond.

Ik stak er een gepersonaliseerd notitieboekje bij om de berekeningen onderweg in te kribbelen.   Zo sierlijk en kleurrijk als die van Verbeelding is het niet geworden, daarvoor zal ik een keer haar work-shop moeten volgen.  Ik beperkte me dus met wat gestempel en appliceerde er (jaja, op karton) opnieuw het logo op.  Sober en strak, daar houden mannen toch van?  Een lichtgevende pen kon uiteraard niet ontbreken.

Tenslotte werd het zakje nog aangevuld met enkele prullaria om te ruilen, altijd leuk als er kindjes meegaan op schattenjacht.

Geïnspireerd door wat ik bij Elisanna zag, wou ik me eens aan een stempel wagen.  Ik had 'm al vaker vol bewondering in de logboekjes zien bladeren waar andere geocachers hun gegevens in noteren wanneer ze de schat vinden. Sommige onder hen hebben professioneel ogende stempeltjes, heel klein, met een logo of hun naam.  Soms droomde hij daar ook luidop van.  

Ik deed een schamele poging, waarbij ik - naar ik vermoed - de stempel dan nog eens uitsneed uit de verkeerde kant van het rubber.  Omdat het zo klein moest zijn was het een hele hoop gepruts, maar het eindresultaat is leesbaar, en het stempelt.  Dat is wat telt. 

Nog eventjes vol ongeduld wachten tot ik het hem vanavond kan geven.  Benieuwd wat hij er van zal vinden!

 

Pin It

Een Kleine Kruimel(dief)

Een kleinigheid, een vluggertje tussendoor.
Let u dus vooral niet op de losse draad die ongegeneerd aan het eindresultaat bleef hangen tot na de fotoshoot... 

"Zou je mij misschien willen helpen om iets te naaien?" vroeg een vriendin van me onlangs.  Een naaimachine had ze niet, én naai-ervaring al evenmin, maar ze dacht dat het haar zo ook wel zou lukken.  Ze was zo onder de indruk van het dekentje dat ik voor haar en haar vriend gemaakt had, dat ze het ook eens wou proberen.  "Met de hand?" vroeg ik haar nogmaals vol verbazing. 

Een dag later mailde ze me dat ze het dekentje nog eens van dichterbij had bekeken.  Enigszins teleurgesteld polste ze of een slabbetje haar misschien wel zou lukken.   Mij ga je niet horen zeggen dat het niet kan, maar om biais met de hand aan te naaien moet je volgens mij een flinke dosis geduld hebben, niet? 

Ik verloste haar uit haar lijden door het slabbetje gauw zelf te maken met restjes stof.   Het zou een geschenkje zijn voor haar broer, die binnen enkele maanden voor het eerst vader wordt.  Of er nu een neefje of nichtje bij komt, dat blijft voorlopig geheim.  De kleine spruit wordt ondertussen dan maar 'Krümel' genoemd.  Ofwel 'Kruimel' op z'n Duits, hun moedertaal. 

Ik werd getipt dat mama en papa nogal 'hip' en 'dandy' waren, voor de rest kreeg ik vrij spel.   Ik koos voor rode stof met witte stipjes en blauwe met witte hartjes.  Voor de voorkant gebruikte ik ook nog een blauwe Nicky velours, dat veegt prima vuile mondjes af!  En het is ook lekker zacht.

Voor de applicatie goochelde googelde ik met zoektermen als 'applicatie hertje', 'bambi' en hun varianten in het Engels tot ik een geschikt exemplaar vond.  Met de techniek die ik hier al eens uitlegde, tekende ik het prentje over. Er werd lustig geknipt, gestreken en gestikt.

Dat zelfde proces herhaalde ik voor de naam, waar ik het Candice-lettertype voor gebruikte.    

Patroon: overgetekend van Hema-slab

Stoffen: Pauli

Biais en velcro: Veritas

Pin It

Appliceren kan je leren

Al een goeie week liep hij te piekeren "Wat moet ik toch voor Moederdag kopen?".  Geen enkele van mijn ideetjes waren raak, of ze had het niet nodig, of ze had het al, of 'zo iemand was ze niet'. 

Uiteindelijk besloot hij haar dan maar een fitnesskaart kado te doen.  Waarop ik besloot de pijn wat te verzachten met een gepersonaliseerd zweethanddoekje. 

Ik had nog nooit op badstof geappliceerd, dus ging ik te rade bij de dames van Het Leuvens Stiksel.  De ene deed het met enkel Vliesofix, de andere sprak over toverfolie.  Ik besloot te experimenteren met Vlieseline H180 en Vliesofix, en dat bleek gelukkig een succes. 

Maar laten we beginnen bij het begin.  Elke applicatie begint immers bij een sjabloon. 

Tot voor kort deed ik het als volgt:  naam of tekening uitprinten, uitknippen, omgekeerd overnemen op de Vliesofix en ten slotte nog eens uitknippen.  

Sinds vandaag is het gedaan met printen (en dus papier verspillen) en 2x knippen!  En het enige dat u daarvoor nodig hebt is een laptop en Vliesofix (verkrijgbaar bij Veritas).   

Heel even dacht ik van 'Eureka!', maar wat later bleek dat datzelfde licht elders al veel eerder scheen, weliswaar zonder Vliesofix maar met Vlieseline en... Pritt?

Eerst maak ik mijn ontwerp in Photoshop (Powerpoint of Paint kunnen er ook mee door), waarna ik het horizontaal spiegel ('flip horizontal' via 'edit' en dan 'transform').  Wanneer het klaar is om over te nemen, leg ik het scherm van de laptop op m'n schoot en de Vliesofix er op.  Nu kan je gemakkelijk het patroon op de achterzijde van de Vliesofix overtekenen met een potlood. 

Nadien de letters of figuur in Vliesofix 'en bloc' uitknippen en op de stof strijken, laten afkoelen en uitknippen.  De applicatie is nu klaar om ergens aan te brengen! 

Omdat ik de applicaties iets steviger wou zodat ze mooi plat zouden blijven op de badstof, streek ik er eerst Vlieseline H180 op en daarna pas de Vliesofix.  Dat lukte prima!

Een knoopsgat-steek is natuurlijk mooier om af te werken, maar hoekjes en bochtjes nemen lukt me nog niet echt, dus hield ik het bij een eenvoudige rechte steek.   Zigzaggen had uiteraard ook gekund!

Toegegeven, ik heb ook een beetje gefoefeld door een handdoek met een strookje te nemen.  Mijn ervaringen met badstof zijn bij deze nog steeds vrij beperkt.  Maar hey, het had wel ribbeltjes hoor... 

Pin It

Huisje, tuintje, dekentje

Y en L kochten een huis, en dat werd gisteren gevierd!  Familie, vrienden én buren werden uitgenodigd voor hapjes, drankjes en vooral een heuse rondleiding in hun nieuwe droomhuis.

Het moet zijn dat ik iets heb met dekentjes, ofwel gewoon weinig inspiratie bezit, maar ik wou ook nu een exemplaar maken.  Deze keer nóg gepersonaliseerder dan het vorige;  ik zou het huisje, het verliefde koppel en hun kater er op zetten.

Ik stuurde een gemeenschappelijke vriend er op uit om te achterhalen wat de kleuren van hun woonkamer en nieuwe zetel waren; het bleken beige muren te zijn en een zwartbruine zetel.  En dus werd het een dekentje van beige, langharige fleece.  Liefst had ik voor het katoen wel een felle print gebruikt, maar ik weet dat ze eerder 'klassiek' zijn, of noem het sober doch tijdloos.  Vandaar dat die kant zwart met witte stipjes werd.

Eigenlijk wou ik een paspeldeken maken zoals je ze tegenwoordig hier en daar ziet opduiken.  Jammer genoeg vond ik nergens paspellint dat nog lang genoeg was (Awoert Veritas!) en ontbrak me de tijd om dat nog zelf ineen te stikken.  Dus zat er niets anders op dan de boord op een andere manier af te werken.  Al bij al toch nog netjes, al zeg ik het zelf!

De fleece vond ik in de Carrefour (evenals een versie in donkerbruin en prachtig aubergine) aan 7 euro/dekentje.  Ik zag een dag later diezelfde dekentjes ook bij Zeeman!  Het katoentje komt van bij Pauli (7.5euro/meter).

Voor de applicaties gebruikte ik kleine restjes stof en ook oude kledij.  Het leuke is dat het allemaal verschillende texturen zijn: katoen, fluweel, ribvelours, jeans...

 Toegegeven, de gelijkenissen zijn misschien niet treffend tot in de kleinste details, maar in grote lijnen is het idee wel duidelijk... denk ik.  Zoekt u anders even mee naar de 7 verschillen?

Het belangrijkste is dat ze deze winter warm zitten (én dat ze het mooi vonden), ook al hebben ze centrale verwarming.  In tijden van economische crisis kan je 's avonds maar beter gewoon dicht bij elkaar in de zetel kruipen...

Pin It

Feest met fleece

Het is niet omdat het trouwseizoen (voorlopig) voorbij is, dat er geen DIY deadlines in de agenda meer verschijnen.  Vorige week besefte ik immers - weeral te laat - dat ik naar een verjaardagsfeestje moest.  Feestje is een groot woord voor een gezellig samenzijn om te vieren dat een zeker mannelijk individu eerder die week zijn laatste ticketje voor tram 20 had gekocht. 

Voor z'n housewarming had ik 'm al een kookschort (ik noemde het uiteraard een 'barbeque-schort', want dat klinkt cooler) gemaakt in camouflage-stof.  En dus waren mijn mannelijke kado-ideetjes eigenlijk al uitgeput.   Even overwoog ik een T-shirt met applicatie, maar ik weet dat tricot en ik geen beste vrienden zijn wanneer het 'snel' moet gaan. 

En dus werd het een gepersonaliseerd fleece dekentje, voor zijn vernieuwde woonkamer waarvan ik - via het liefje - wist dat hij donkerblauwe zetels en gordijnen had.

Stap 1: de fleece.

De IKEA had ik de laatste weken al zo vaak van binnen gezien, dat het mogelijk mijn gezondheid kon schaden.  Dus ging ik op jacht in de Zeeman.  Ik zocht en vond een donkerblauw fleece dekentje voor 2.99 euro. 

Stap 2: de stof.

Lang, heel lang heb ik in de Pauli rond gedraald. Ik heb getwijfeld over flashy kleuren en motieven, maar besloot dan toch maar op veilig te spelen.  Met een man weet je immers nooit... Het werd een eenvoudig donkerblauw katoentje met witte stippen voor zo'n 7.5euro/m.

Stap 3: de applicatie.

De familie VN. uit W. zijn grote playstation-fanaten, vooral SingStar en Guitar Hero blijken erg populair.  Daarom koos ik voor een levensgrote basgitaar met de tekst 'Gitaar Held' (omdat het in't Vlaams/Nederlands nu eenmaal leuker klinkt!).

Ik wou ook wat zachtheid aan de andere kant, dus nam ik een rood fluwelen stofje om te appliceren.

De tekst moest uiteraard in hetzelfde lettertype als de originele Guitar Hero, en dat vond ik gelukkig hier.  Het viel gelukkig ook enorm mee om rondom rond te stikken!

Een ander paar mouwen was de levensgrote gitaar-applicatie.  Het begon veelbelovend met het geslaagde patroon dat het vriendje voor mij tekende.  Helaas besloot ik daarna het ding vast te strijken met slechts applicatie-folie op enkele 'weloverwogen' plaatsen.  De rest spelde ik vast. 

Geen goed plan, beste lezers, knoop dat goed in jullie oren! 

De stof verschoof toch en kwam op sommige plaatsen bol te staan.  Miserie miserie...  Dus lostornen en dan toch maar alles vast strijken (of toch bijna, want de folie was op...).

Voor het werd ingepakt, werd het nog even gekeurd door ons Madelein en haar zeldzaam zittend gat...

Eind goed, al (bijna) goed.  Hier en daar waren er wel wat schoonheidsfoutjes, maar die maken het net uniek...ja, toch?

Pin It