www.flickr.com

woensdag 27 juni 2012

Opgeknapt staat netjes: de keuken


Als gij iets in uwe kop krijgt, dan moet dat meteen gebeuren.  Ik heb het als tiener vaak genoeg moeten horen, en eerlijk gezegd, het is nog steeds een waarheid als een koe!
Ik vind dat nochtans geen slechte eigenschap, integendeel, ik noem het eerder 'enthousiast' of 'ondernemend'.  En dus was het een paar dagen geleden weer van dat, want ik vond dat er werk aan de winkel keuken was.  De muren konden wel een opfrisbeurt gebruiken nadat mijn 2 lieve poezen hier en daar hun klauwen hadden gescherpt en daarbij was het mij allemaal wat te flets geworden.  Toevallig stond er op zolder nog een pot limoengroene verf te blinken, net genoeg voor 2 lagen.  
Op enkele uren had ik het in m'n eentje gefixt.  Zes uur droogtijd? Juist ja...


Niet alleen de muren kregen een voor&na, ook het kruidenrekje dat ik onlangs gratis en voor niets op de kop kon tikken.  Dat het rood zou worden, dat stond al lang vast.  Ik heb namelijk iets met rode accenten in de keuken: de bloempotten, de braadpan, de handdoeken, het vergiet,... allemaal rood!  Maar wat met die porseleinen schuifjes.  Ik vond ze eigenlijk maar niks.   Ik raakte er alleen niet uit in welke kleur ik ze best kon schilderen.  Teleurgesteld stak ik ze onveranderd terug in het rekje.  En plots leek het allemaal wel mee te vallen.  Misschien laat ik die bruin-oranje bloempjes maar voor wat ze zijn... 
 

De vernieuwde keuken vroeg ook om een vernieuwd afvalsysteem.  Tot voor kort moest ik het stellen met een klein vuilbakje, diep verscholen in een keukenkast.  Neen, niet zo'n ingebouwd geval dat samen mét de kast opengaat, maar een klein onding met een schommelende klep.  Het leverde vooral veel smerigheid, gemopper en rugpijn op.  Ik trok zondag dan ook naar Unikamp om er een grote, rode Wesco te bemachtigen. Daar aangekomen viel mijn oog op de goedkopere en mooie versie van Simplehuman.  Bijkomend pluspunt is dat hij dankzij een speciaal mechanisme geluidloos toe valt glijdt. Jammer genoeg hadden ze niet dat mooie rood van Wesco, dus ging ik na lang twijfelen voor staalgrijs.  Gelukkig past hij hier perfect, al zeg ik het zelf!


Ik rommelde in alle lades en kasten, gooide veel rommel weg en blonk het geheel nog wat op.  Een paar kleine ingrepen en de keuken lijkt weer als nieuw, of toch voor even.  Haaa, genieten!



Pin It

zondag 24 juni 2012

Vruchtenboter van Mango en Kardemom


Confituur maken... het leek mij vroeger iets voor oude wijven met een voorschoot en vooral met véél vrije tijd.  Maar tegenwoordig hoor en lees ik van hippe, jonge mensen dat ze thuis of op de boerderij duchtig in de potten staan te roeren.  En dan zijn er nog de meer gevorderde confituristen die je haast laten geloven dat je van confituur alleen zou kunnen leven.  Van confituur én liefde dan toch. 

Wat naslagwerk verder, blijkt dat confituur maken eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is en dus besloot ik om me er ook eens aan te wagen.  Ik had hier en daar al een paar leuke receptjes gevonden, toen ik me plots dat kleine potje in een uithoek van m'n koelkast herinnerde.  Een potje "Mango met kardemom" van Callas Confiture.  Ik had indertijd 3 verschillende smaakjes gekocht, maar tegen het derde potje was ik helaas uit mijn boterhammen-met-confituur-periode en vermoedelijk terug in een zoveelste boterhammen-met-americain-periode gesukkeld.  Ik had het potje natuurlijk wel opengedaan om er met mijn wijsvinger eens stiekem van te proeven.  En zodoende waren de laatste dagen van de houdbaarheid geteld...
Toen ik dat potje opnieuw ging inspecteren, bleek het weliswaar niet om confituur maar om vruchtenboter te gaan.  De recepten van vruchtenboter zijn een pak schaarser dan die van confituur, en daarbij ook erg variabel wat betreft hoeveelheid suiker en/of pectine, dus kwam er wel wat opzoekwerk, experimenteren en logisch denken aan te pas!


ALGEMENE TIPS

1. Vruchten kiezen 
  • Kies liever voor seizoensfruit, in het belang van uw portemonnee én ecologische voetafdruk.
  • Je kan natuurlijk ook confituur maken van diepvriesfruit.
  • De vruchten moeten juist rijp zijn en niet verder, dan is het pectinegehalte optimaal.  

2. Zuur toevoegen
  • Zuur bevordert de werking van de pectine, die de confituur bindt. 
  • Maar citroen helpt ook om de kleur van het fruit mooi te houden en het is een natuurlijk bewaarmiddel. 
  • U moet zuur toevoegen om de vorming van suikerkristallen tegen te gaan of om de suikerkristallen te doen verdwijnen.
Bij niet zure vruchten zal men dus citroensap of citroenzuur moeten toevoegen.  Reken ongeveer een kleine citroen per kilo fruit.

3. De Stollingstest
Dit is een test om te kijken of je confituur genoeg is ingedikt. 
Neem daarvoor een koud bordje (uit de koelkast of diepvriezer) en druppel er op het einde van het kookproces wat confituur op.  Controleer na enkele ogenblikken de verstijving door er met je vinger zachtjes tegen te duwen.  Vormt zich een mooi rimpelig velletje, dan is de confituur dik genoeg.

4. Potten steriliseren
Dit is nodig om besmetting te voorkomen én ze langer houdbaar te maken. Steriliseer ook steeds de dekseltjes!  Er zijn verschillende manieren om je potten te steriliseren:
  • Steriliseer de glazen bokalen door ze 30 minuten in een oven van 105° te zetten
  • Was de potten in een heet sopje of zet ze in de vaatwasser
  • Kook de potten in een grote pot water gedurende een kwartier

5. Potten vullen
  • Zorg dat de potten nog warm zijn bij het vullen. Zo vermijd je dat ze barsten door het temperatuursverschil.    Mijn schoonmoeder houdt de potten omgekeerd boven de hete damp van de confituur om zo het temperatuurverschil op te vangen.    
  • Giet de warme vloeistof tegen de randen, zo voorkom je luchtbellen.
  • Giet helemaal tot de rand en draai stevig dicht of sluit goed af.
  • Draai de potten ondersteboven gedurende een 15tal minuten. Hierdoor zuigt de pot zich vacuüm en kan je het langer bewaren.

6. Confituur bewaren
Doorgaans mag je uitgaan van 6 maanden tot 1 jaar houdbaarheid.  Hoe minder suiker, hoe minder lang de confituur bewaart. Na de bereiding de confituur afschuimen helpt ook om de confituur langer te bewaren. 
Stockeer ze op een donkere, koele, droge plaats en eens geopend is de koelkast de beste bewaarplaats.



RECEPT MANGOBOTER MET KARDEMOM


Ingrediënten (voor 2 potjes)
4-5 rijpe mango's (voor ongeveer 1kg vruchtvlees), deze moeten heel zacht en zelfs gerimpeld zijn!
1 citroen
pectine
kristalsuiker
kardemom (gemalen)
1,5dl vruchtensap (ik gebruikte deze keer sinaasappelsap, maar volgende keer probeer ik het met een meer exotisch sapje)

Benodigdheden
een kookpot
een keukenweegschaal
een maatbeker
een mixer
een zeefdoek, geleidoek of (punt)zeef
een koud bordje (op voorhand in de koelkast te zetten)

 
Werkwijze
  • Schil de mango's en snijd het vruchtvlees in stukken.  Er bestaat zowaar een techniek om mango's te snijden, maar foefelen mag ook!  Probeer zoveel mogelijk vruchtvlees van de mango te recupereren, tot je ongeveer 1kg hebt in het totaal.
  • Breng de vruchten samen met het appelsiensap aan de kook en laat een tijdje doorkoken tot alles mooi zacht is. 
  • Giet het mengsel door een zeef(doek) en laat goed uitlekken. 
  • Doe de resterende puree in een maatbeker en mix fijn met een mixer.  Ik vermoed dat dit niet de manier is waarop ze het in het Victoriaanse tijdperk deden, maar het gaf wel het gewenste resultaat! Je kan nu perfect afmeten hoeveel deciliter puree je hebt. 
  • Breng de puree langzaam opnieuw aan de kook samen met de suiker, zo'n 20g suiker per dl puree.
  • Voeg 1-1,5 koffielepel kardemom toe naar smaak. 
  • Vlak voor het kookpunt, voeg je de pectine toe.  Dit is ongeveer 25g per liter puree. 
  • Laat nog even doorkoken. 
  • Knijp tenslotte nog 1 kleine citroen per liter puree uit boven de kokende massa en roer er door. 
  • Doe nu de stollingstest (zie hierboven bij Algemene tips), al vind ik die zelf behoorlijk relatief.  Mijn velletje rimpelde niet echt, maar de druppel was wel duidelijk stijver.  Is de confituur nog niet dik genoeg, dan voeg je nog een beetje pectine toe.  Laat nog even koken en controleer daarna opnieuw de verstijving. 
  • Als de mangoboter klaar is, giet je hem meteen in gesteriliseerde, warme potten en keer ze om. 


Niet te dik, niet te lopend, lekker smeuïg én smaakvol.
Njam njam!






Pin It

donderdag 21 juni 2012

Boleo + Klara = Boleara


U herinnert zich vast nog de Boleo en Klara, en zo niet doet 'Van Katoen' u misschien wel een belletje rinkelen.  Ik kocht zowat half de webshop leeg - bij wijze van spreke dan toch.  Alleen kon ik maar niet beslissen welke van de twee tassen ik zou kiezen.  Uiteindelijk werd het de Klara tas, zonder duidelijke reden, of misschien stiekem toch door mijn cirkelfobie.
Maar op 't net verschenen steeds vaker prachtige Boleo's, al kwam mijn spijt net dat tikkeltje te laat, want de webshop had zijn deuren al definitief gesloten...

Toen I. subtiel liet vallen dat een nieuwe handtas altijd welkom was, én ze daarbij ook een top 5 score had behaald op het Grote Gynaecologie-examen, stemde ik toe om er ééntje te maken voor haar.  Colour-blockster als ze is, wou ze een geel of groen exemplaar.  Want haar jas was rood.  En iets blauw had ze ook al.  Ik wist dan ook meteen welk stofje het zou worden, ik had de dag voordien nog de blauwe variant besteld bij Vermiljoen.  Als voering gebruikte ik een goedkoop, groen katoentje van bij Pauli, en dan nog een couponnetje stevige bruine stof.

Het zou dus een Klara worden.  En hoewel ze dat de mooiste tas vond, vond ze de Boleo toch ook wel 'cool'.  De oplossing om een mooie én coole tas te maken, vond ik dankzij MissPatee: een tutorial voor gaatjes! Ik maakte er niet zomaar een gaatje van, maar een heus boleo-zakje.  Naar het schijnt zeer handig om - terwijl de tas nog om je schouder hangt - met je rechterhand snel naar belangrijke dingen te grijpen, zoals autosleutels, of zakdoekjes!



Ik pimpte de Klara-tas nog een beetje meer.  Binnenin maakte ik met de hulp van deze uitleg een ritzakje in de voering.  En op deze website haalde ik inspiratie voor een gsm-zakje, dat ik opfleurde met een randje biais en waarop ik haar naam stikte.


Tenslotte wou ik de tas toch een beetje kunnen sluiten, altijd handig in het Brusselse.  Omdat ik bang was dat een knoop de Klara-plooitjes niet tot z'n recht zou laten komen, koos ik voor een magneetslotje.   Ik verstevigde de voering aan de verkeerde zijde eerst met 2 laagjes Vlieseline en plaatste de slotjes op 3cm van de bovenrand, pal in het midden.  Het paste perfect!


Zo, als dat geen manier is om een cirkelfobie te overwinnen dan weet ik het ook niet.  Bij mij smaakt het alleszins naar meer!
Maar soep smaakt nu misschien zelfs nog beter, ik heb tenslotte ook nog een nieuwe mixer die vol ongeduld wacht om uitgepakt te worden...

Pin It