www.flickr.com

zaterdag 9 april 2011

Spirelli met Spinazie


Ik leerde dit receptje kennen op m'n allereerste Peter&Meter-avond aan de unief.  Het is superlekker en gemakkelijk om voor een grote groep te maken.  Zo maakte ik het bij het afscheidsdinertje van m'n barteam in een zaaltje van de fakbar, op 2 gasvuurtjes, voor 20 man!
En als je nu nog niet overtuigd bent...je maakt er maar 2 potten mee vuil!
Toen An me onlangs kwam oppikken om naar het Stiksel te gaan en er mee dreigde om een vettige friet mee te brengen, besloot ik dit te maken.  En hoewel haar smalle taille het niet meteen zou verraden, ze heeft zelfs een 2de portie opgeschept!  Sssht...

Ingrediënten (voor ca 4 personen, hoewel...met 2 krijg je het stiekem ook wel op)

- Spirelli
- Gehakte spinazie met room (iglo), 1 klein pak
- Gemengd gehakt, 300g
- Spekjes, 1pak
- Champignons in schijfjes, 1/2 pak
- 1 pakje Boursin met look en fijne kruiden

Benodigdheden 
- 1 kookpot voor de pasta
- 1 grote wokpan

Werkwijze

Ik laat vooraf de diepvries-spinazie al wat ontdooien uit de frigo zodat hij sneller klaar is in de wok.

Breng de pasta aan de kook.

Bak eerst de spekjes in de wokpan.  Leg ze nadien op een bordje en veeg de wok proper met wat keukenpapier.  Ik bak met opzet de spekjes en het gehakt niet samen omdat ik vind dat alles dan naar spek smaakt.

Bak daarna het gehakt en kruid bij.  Wanneer het gehakt al lichtjes begint te bruinen, doe je er de champignonnen bij.

Als alles lekker goudbruin ziet, kan je er de spekjes en de spinazie bij doen.

Zodra je een smeuige saus hebt, voeg je de boursin toe.  Ik gebruik een half tot 3/4de pakje, afhankelijk van de goesting.

Giet de pasta af, serveer apart of meng door de saus.

En bon appetit!Pin It

zaterdag 2 april 2011

Soya Sjokko, Soep en Notenrozijnenbrood

Vandaag was een prachtige lentedag.  Wat zeg ik, het leek zelfs zomer.  Ik trok dan ook een wapperend jurkje aan en fietste naar Leuven om in Pauli stofjes uit te zoeken voor het volgende Stiksel-project.  Ik kon het niet laten om ook even in het Kruidvat binnen te wippen waar ik een schattig vogelhuisje kocht.  Zelfs de Pauli-man informeerde waar ik dat leuke ding gevonden had.  "Slechts 3,99 euro" zei ik en voegde er nog aan toe dat ik dacht dat het dak het op termijn wel zou begeven.  "Ah", grapte hij, "dan ga je nog dakwerken hebben!"

Opgewekt en blij fietste ik met m'n aankopen naar huis, al stonden me daar een pak minder leuke taken te wachten.  Morgen ben ik immers 'van wacht', ik zou zondagochtend thuis vertrekken en maandag rond 22u eindelijk terug in de zetel kunnen ploffen.  Er moesten dus nog kleren in de was, er wachtte een berg strijk en heel wat groenten in m'n frigo schreeuwden om opgegeten te worden.
Ik besloot dan maar een proviand voor de wacht te maken; een mens moet toch eten, nietwaar? 

Ik begon met een soepje van zowat alles wat ik nog in m'n koelkast vond:  brocoli, spinazi, prei, selder en een aardappel.   Een keteltje water erbij en twee blokjes bouillon.  That's it! 
Ik moet altijd lachen als ik bedenk hoe ik als kind mijn neus optrok voor de zelfgemaakte soep van mijn mama.  Ik vond ze te flauw en vooral niet lekker.  "Die soep is wél lekker", reageerde mijn mama dan elke keer.  Nu, zóveel jaren later, vraag ik me af of het is omdat ik ze zelf maak, of gewoon de smaak van pure groenten meer apprecieer, dat ik hier nu zo van geniet.

Daarna bakte ik een brood in m'n onlangs aangeschafte broodmachine: de Panasonic SD 257.   Ik heb lang getwijfeld, maar sinds ik 'm heb, heb ik het me nog geen moment beklaagd.  Vanaf nu hoef ik niet langer te zoeken naar een lekker broodje of genoegen te nemen met een zoutloos wit bij gebrek aan ander, ik bak ze nu gewoon zelf!  Vandaag werd het een tarwebrood met noten én rozijntjes...

En omdat alleen soep met brood nogal saai zou worden, brouwde ik tenslotte ook m'n eigen choco.  Ik zocht al een tijdje naar een receptje omdat ik geen Nutella-fan ben en die van het Boerinneke niet overal te vinden is.  Ik wou een 'gezonde' choco, voor zover zoiets bestaat, en ook eentje die niet te fel naar boter smaakte of te zoet was.   En... ik zou het met eerlijke, biologische en alpro soya-producten doen!  Ik ben allesbehalve allergisch aan koemelk, maar ik ben gewoon gek op dat merk.   Het is niet alleen gezond, maar als bedrijf zijn ze erg milieubewust, zowel in verpakking als productie!  Toegegeven, de smaak is soms even wennen (maar in dit recept merk je daar niets van!) :-)
Dus combineerde ik een aantal receptjes en maakte er mijn eigen ding van.
Ik noem het... soya sjokko!
Hij is ideaal voor liefhebber van pure, straffe choco.  Als ik 'm zou vergelijken met een bestaande choco, dan lijkt ie nog het meest op die van Cote d' Or. 

Benodigdheden  (voor een klein potje)
- 200g pure chocolade
- 2 klontjes boter/margarine
- 3 eetlepels honing
- scheutje melk
- 1 ei
- wat vanille poeder/essence

Bereiding

Smelt de chocolade met de boter in de microgolfoven.
Roer er nadien de vanillepoeder, melk en honing bij.  Je kan er nog wat honing bij doen, of suiker als je het nog niet zoet genoeg vindt.
Klop er tenslotte een ei door met de mixer.
Giet in een potje dat je kan afsluiten.  Zet dit potje in de frigo en laat alles goed afkoelen en opstijven.

 Opmerkingen
- volgende keer probeer ik 'm met de margarine, want nu is hij niet zo koelkastsmeerbaar.  Hij smeert wel goed als je hem op kamertemperatuur bewaart (uiteraard niet te lang).
- liefhebbers kunnen ook experimenteren met melkchocolade of witte chocolade: en vooral naar smaak meer suiker toevoegen. 



Een boke sjokko was nog nooit zo goed!Pin It

zondag 27 maart 2011

Start to... run, eat and feel good!

Sinds iemand me onlangs feliciteerde met m'n zwangerschap (welke zwangerschap?!), besloot ik dat het hoog tijd werd om ten strijde te trekken tegen de winterkilo's.
Ik neem me al zo lang voor om opnieuw te sporten, de eerste prikkels kwamen een tijdje geleden uit de richting van Kir toen ze liet weten dat ze gestart was met runnen.  Maar helaas heb ik altijd wel een excuus.  Of het is te koud, of ik ben ziek of het is veel te laat én ik ben toch al zo moe... Ik zat duidelijk in de contemplatie-fase, ofte de fase waarin ik besefte dat er een probleem was, maar mezelf nog niet kon motiveren om er iets aan te doen.   Dus vond ik dat het op z'n minst tijd werd om de preparatiefase in te luiden. 


Zo begint m'n zoektocht op het wereldwijde web.  Het is een strak plan, met het oog op een strak lichaam: ik sprokkel alle nodige info bij elkaar op één pagina, zodat ik en vele anderen slechts 1 muisklik verwijderd zouden zijn van... ACTIE!


Laten we beginnen bij het begin.

Sporten is gezond, maar niet zonder gevaren.  Daarom is het enorm belangrijk om de juiste voorbereidingen te treffen.  Je begint uiteraard met het aanschaffen van een degelijke loopuitrusting: een trendy outfit en vooral goed schoeisel!  Let er op dat je je niet te dik induffelt, ook niet wanneer het buiten nog fris lijkt.  Een te hoge lichaamstemperatuur vermindert immers de uithouding!

Dan komt het er op aan om een aangepast loopparcours te kiezen.  Niet elke ondergrond is geschikt om op te lopen.  Probeer zeker straten en voetpaden te vermijden, aangezien deze bodem niet schokdempend is én soms schuin aflopend zodat je de knieën ongelijkmatig belast.  Er zijn tal van looppaden in Vlaanderen. Speciaal voor joggers werden er op verschillende plaatsen ook Finse pistes aangelegd, een lijst van deze pistes in jouw omgeving vind je hier.  Weer een excuus minder!


Nu kan je beginnen met lopen, mits het juiste trainingsschema uiteraard!
Bij eender welk type training blijven zowel opwarming als stretching van cruciaal belang.  Het lijkt misschien onnozel, maar het voorkomt blessures.
Heb je de dag na het sporten toch wat pijnlijke kuiten of billen, dan is dat niet meteen alarmerend.  Banale spierpijn komt vaak voor in het begin.  Wanneer de pijnklachten langer dan 2 dagen duren en niet zijn afgenomen in intensiteit, dan moet je toch eens nadenken of je je aan alle loopregels hebt gehouden en las je best even wat rust in.

Evy Gruyaert leerde "Start-to-Run" kennen bij het brede onsportieve publiek, sindsdien krioelt het op internet van de schema's en helaas ook inactieve links naar haar populaire podcast.  Ik kon 'm gelukkig nog bemachtigen, de eerste vijf lessen kan je hier alvast downloaden.  Ben je niet zo'n fan van Evy, dan zijn er nog andere websites waar je (tegen betaling) andere mp3'tjes kan downloaden.  Op een opzwepend deuntje lukt het joggen je alleszins een pak beter dan wanneer je het schema met bic op je hand hebt gekribbeld en met de andere krampachtig een chronometer vasthoudt!

Probeer je wel strikt aan het schema te houden.  Deze schema's zijn ontwikkeld voor iedereen, jong en oud, dik en dun.  Dit wil echter niet zeggen dat als je toch een goeie basisconditie hebt, je zomaar elke dag kan beginnen lopen.  Het is uiterst belangrijk voor de recuperatie van je spieren en het opbouwen van conditie om minstens één keer per week twee opeenvolgende rustdagen in te lassen! 

Tijdens het lopen let je er tenslotte ook nog op dat je een aangepast tempo aanhoudt.  Er zijn twee manieren om uit te vissen wat jouw ideale tempo is.  De eenvoudige manier is de praattest, je moet kunnen joggen én praten tegelijkertijd.  Lukt dit niet, dan schakel je een vitesse lager.   Een andere techniek is het bepalen van je hartslagzone, maar daar zou ik m'n energie nu niet aan verspillen.  (In een bijscholing over sporttrainingen kreeg ik een eenvoudig overzichtje van de ideale hartfrequenties, maar daarvoor moet ik mijn archieven nog eens uitpluizen!)


Bewegen is al half gewonnen, maar er is méér nodig: een gezonde voeding!  En geloof het of niet, maar er bestaat ook een 'Start to Eat'.  Het zijn speciale weekschema's die afgestemd zijn op je looptrainingen.  Op de website vind je menu's en boodschappenlijstjes.  Hoera!




Ziezo!
Ik heb mezelf (en hopelijk jou ook) geïnformeerd, gemotiveerd én geprepareerd.  Nu is het enkel nog wachten op dat kleine duwtje om in gang te schieten.

Misschien trek ik morgen wel mijn stoute sportschoenen aan...

Misschien.Pin It