Witte chocolade 'n Walnoten-gebak

Vandaag was het feest!  En wat voor één... want vandaag mocht ik niet alleen voor de eerste keer een overlock van dichtbij aanschouwen, ik mocht zelfs een exemplaar mee naar huis nemen!
Omdat een feest zonder taart is als een friet zonder mayonaise, besloot ik mijn vreugde te delen met het ganse Leuvens Stiksel.  Ik maakte 2 exemplaren, een gekend receptje dat ik hieronder verder zal beschrijven, en een experimenteel bananengebak dat ik u ga besparen.

Ingrediënten (voor 1 cakevorm, ca 12 stuks)
- 400g witte chocolade (of 200g gehakte witte chocolade en 200g naar keuze voor de topping)
- 50g bruine rietsuiker
- 50g boter
- 100g zelfrijzende bloem
- 100g noten, gehakt (ik gebruikte walnoten en amandelen)
- 2 eieren
- 1 theelepel vanille-extract


Benodigheden
- Langwerpige cakevorm
- Bakpapier



  
Werkwijze

Verwarm de oven voor op 160°.  Leg bakpapier in het bakblik (zo haal je nadien de cake er gemakkelijk uit om in rechthoekjes te snijden)

Meng de boter, suiker en vanille met een mixer.
Voeg dan de eieren toe, één per één en telkens goed mixen.
Voeg hierna de bloem toe, dan de gehakte chocolade en tenslotte de noten.

Het mengsel is nu klaar.  Doe het in het bakblik en zet het een 30tal minuten in de oven.

Als de cake is afgekoeld kan je de topping er op doen.  Smelt hiervoor nog 200g chocolade (naar keuze) en giet het over het gebak.  Strooi hierop nog wat gehakte noten, of amandelschilfers. 

Als de chocolade hard geworden is, kan je de cake in stukken snijden.  Omdat het gebak nogal zwaar is, snijd je er best kleine rechthoekjes van!

Ziezo, nu kan je alleen nog maar de vingers aflikken... en de afwas doen.

Pin It

Gestrikt in Gent

Vorig weekend ging ik naar Gent, oorspronkelijk om wat rond te kuieren op het gratis stadsfestival Les gouts de Gand.   Maar ook, en niet in het minste, om het befaamde stoffenwinkeltje in Ledeberg te ontdekken: "De Strik", ook wel "Au pluba".

De vreemde oude man die al op verschillende blogs opdook, was inderdaad aanwezig.  Maar veel last had ik er niet van want hij was druk aan het telefoneren: "Het is niet dat ik ziek ben, maar ik moet verplicht 1 dag in de week sluiten, begrijpt u.  Ik ben echt niet ziek ofzo, maar ik moet sluiten, ik kan er ook niks aan doen..."  En zo bleef hij maar verder ratelen tegen de persoon aan de andere kant van de lijn die vermoedelijk eventjes belde om te vragen of hij op zondag open was en daar ondertussen heel erg veel spijt van had.
Er vertoefde echter nog een ander raar individu in het winkeltje, een iets jongere man.  Beetje timide, mompelend en een schijnbaar frans accent?  Maar hij hielp me wel zonder veel opmerkingen of vragen verder.

Qua aanbod kon ik het wel vergelijken met Moda Stoffen in Heist-op-den-Berg, vooral wat duffe en eenvoudige dingen.  Maar er waren wel rollen met stoffen voor 1 of 2 euro per meter.   De mooiste stofjes lagen vooraan en waren ook de 'duurdere prijsklasse'.   Ik kocht er toile cirrée aan 4 euro/meter en bloemetjeskatoen aan 7 euro/meter.  Ik verschoot wel hoe gigantisch de rollen toile cirree waren, ik had van elk een metertje maar kwam precies de winkel uit met 2 volledige tafellakens...

Omdat mijn vingers die volgende dag begonnen te kriebelen, maakte ik snel een ritstasje met polsbandje en bijhorende bloemenbroche.

Pin It

Test-Aankoop anno 2011: de moderne vrouw en haar stikmachien

Woelige nachten, haarverlies en een trillend ooglid.  Dat zijn slechts enkele symptomen die gepaard gingen met het overwegen van nieuwe investeringen in het land van huishoud-toestellen en hobbygerief.
Na lang wikken en wegen heb ik dan toch besloten om 'de overlock' een plaats te geven in mijn nederige huisje.  De groepsaankoop met het Leuvens Stiksel levert nu eenmaal een prijsvoordeel en laat ons eerlijk zijn, vroeg of (waarschijnlijk eerder) laat zou ik de stap toch gezet hebben.  Een investering voor de toekomst, niet?

Alleen lijkt het een beetje vreemd om straks een fonkelnieuwe overlock naast m'n oude naaimachine te hebben staan.  De Singer Super Samba 6, gekocht in 1986, was ooit nog van m'n wijlen grootmoeder.  Sinds een aantal maanden doet hij mijn huisje daveren zodra ik op het pedaal duw.  Behalve zijn loodzware gewicht, het tractorgeluid en de eerder beperkte functies heb ik er als beginnende naaister eigenlijk niet veel klagen over...  Maar laat ons eerlijk zijn, een moderne opvolger komt er toch!

Dus keek ik stiekem hier en daar al eens rond op het internet, maar de keuze is zo groot en de kenmerken al even variabel.  Een Singer, een Brother, een Pfaff...  Welk zou nu dé naaimachine voor mij zijn?  Vroeger dacht ik dat Singer het enige betrouwbare merk was, maar als ik rond me kijk, lijken die andere merken het ook wel goed te doen.  In een poging om een overzicht te vinden van de kenmerken en prijs/kwaliteits-verhouding, zocht ik bij Test-Aankoop.  Helaas dateert het pdf-bestandje al van 1999!  Sindsdien zijn er vast een pak betere toestellen op de markt gekomen...
Dus...dacht ik zo... waarom doen we hier geen mini-test-aankoop?

Heb jij een naaimachine waar je dolverliefd op bent, waar je niet meer zonder kan en die je iedereen zou aanbevelen?  Of heb je serieuze miskoop gedaan?  Vind je een computer-gestuurde machine handig of net niet?  Welke functies moeten er volgens jou zeker op een goede naaimachine staan? Laat het dan vooral weten onderaan dit bericht!
Vermeld het merk, de goede én slechte eigenschappen en alle andere dingen die je er graag over kwijt wil.  Een link naar een prentje of info met prijs (bv.de website van de winkel waar je hem kocht) mag natuurlijk ook altijd!
En oh ja, men zegge het voort :-)

Ondertussen kan ik beginnen uitkijken naar m'n overlock, en hopelijk kan ik daarna, op het gemak en met een pak minder stress beginnen uitkijken naar een nieuwe naaimachine!




EDIT:  Mijn queeste is ondertussen ten einde: ik heb een nieuwe naaimachine, de Pfaff Ambition 1.0! Pin It