Of ik niet liever schaapjes zou tellen? Jazeker, en dat ga ik zo meteen ook doen.
Maar er werd ten huize Annelies wel degelijk een schaapje geveld. Een pluchen schaap welteverstaan. En het werd niet zomaar ge-veld, het werd ook nog eens ge-vuld.
Met schapenorganen. In stof, of wat had u gedacht?
Hoe de vork precies in de steel zit?
Heel simpel eigenlijk, het is een housewarming-kado. Voor een chirurg in opleiding en zijn vriendin, én hun nieuwe huisje. En die chirurg in opleiding, die doctoreert. Ofte, hij houdt zich dag in en dag uit bezig met wetenschappelijk onderzoek in een labo gevuld met blatende schapen.
Dus leek het ons, 20 inspiratieloze vrienden, wel leuk om hen een schaap kado te doen. Ik stelde me vervolgens kandidaat om met het idee aan de slag te gaan, en dat ging als volgt.
Ik zocht een lief schaap met malse buik en vond het perfecte exemplaar bij Bozzy.
Ik reed van hot naar her en verzamelde zo een zak snoep, Win For Life lotjes, een IKEA-bon, een FNAC-bon en tenslotte nog een saunabon van het Saunahuisje in Oud-Heverlee.
In stoffenrestjes maakte ik een maag, een lever met galblaas en wat darmen. En die vulde ik dan op met al die goodies.
Een hartje kon natuurlijk niet ontbreken. Dankzij deze tutorial toverde ik het om in een herbruikbaar ritstasje. Om kleingeld of sleutels in te bewaren.
Nadat ik het beestje had opgevuld, naaide ik z'n zachte buik zorgvuldig weer toe met een blinde steek; zoals ook echte chirurgen dat doen. De lelijke, bruine strik waarmee hij uit de fabriek gekomen was, ruilde ik in voor een zelfgemaakte bandana. Ik stikte er nog hun namen en de datum van de housewarming op. Opdat de herinnering nog lang zou blijven voortbestaan...
