Een kersenpithartje... in goede en slechte tijden, warm en koud.

Morgen is het zover, de laatste trouwpartij van dit seizoen!  Ik verwacht dan ook een knaller van een afsluiter, te meer daar we helemaal naar het verre West-Vlaanderen afzakken voor het feestgedruis en ik heb horen waaien dat West-Vlamingen er wel iets van kennen als het op huwelijksfeesten aankomt.

Deze keer was er geen huwelijkslijst (oef!), zodat ik mijn creatieve brein nog eens de vrije loop kon laten gaan om de 'financiele middelen' waarmee we hen uiteraard willen steunen, toch enigszins origineel kon verpakken.

Ik had de voorbije maanden al een vogelnestje gemaakt, en een gepersonaliseerd medicijnkastje waarbij de pillendoosjes gevuld waren met geld.  Maar wat nu?

Ik weet niet meer waar ik het idee plots vandaan haalde, maar ik besloot een gerecycleerd kersenpitkussentje om te toveren in een nieuw, romantische exemplaar!

Omdat ik - zoals gewoonlijk - weer veel te laat met het idee op de proppen kwam, had ik geen tijd meer om zelf kersenpitjes te kopen of online te bestellen.  Dus eiste ik één van de muffe, oude exemplaren van de mama op.  Met enige tegenzin, maar na wat onderhandelen en de belofte dat zij ook een vernieuwd hoesje zou krijgen, stemde ze toe.

Ik zocht op internet over hoe je zo'n kersenpitjes kon 'opfrissen', maar helaas kon het wereldwijde web (of mijn beperkte zoekcapaciteiten) mij geen antwoord bieden.  Dus paste ik opnieuw het proces toe waarbij kersenpitjes 'bereid' worden:  koken, schrobben, afspoelen en bakken in de oven.  Ik kon maar proberen, toch?

Het kersenpit-hartje

Benodigdheden

1) Voor de binnenzak:  100% katoenen stof en katoenen draad (met andere stof/draad loop je het risico dat dit smelt bij het opwarmen!)

2x hart uitknippen

2) Voor de buitenzak: stof naar keuze, ik gebruikte een kersenstofje van het Stoffenspektakel (voorkant) en fleece van de Ikea (achterkant). 

Eventueel ook biais voor de afwerking.

1x hart uitknippen

1x hart in 2 overlappende delen

3) Kersenpitjes

Werkwijze

Ik knipte eerst een hart uit papier (papier dubbelvouwen zorgt voor een prachtig symmetrisch hart, maar dat wist u uiteraard zelf al)

Dit hart knip je 2x uit in de katoenen stof en 1x uit de stof voor de voorkant van de hoes.

Voor de fleece achterkant wou ik geen knoop of rits gebruiken om de zak te sluiten, omdat dat een deel van de zachtheid zou wegnemen.  Dus gebruikte ik het originele hart-patroon en baseerde ik me hierop om 2 overlappende delen te knippen.  Zorg dat de overlap groot genoeg is (>3cm), want het kussentje komt - eens gevuld- wel wat bol te staan. 

Ik stikte eerst de katoenen zak met de pitjes.  Gebruik hierbij de grootst mogelijke naadwaarde, zodat de zak iets kleiner wordt dan de buitenzak. 

Stik rondom rond en laat onderaan een kleine opening.

Via deze opening kan je de zak vullen met pitjes (ik maakte een papieren trechtertje om het vullen wat te versnellen ;-))

Nadien stik je de opening toe, en klaar is de binnenzak.

Ik personaliseerde de hoes eerst met de applicatie van de letters van hun voornamen. Opgepast trouwens met het strijken op de fleece van de IKEA: hij smelt bij rechtstreeks contact met hoge temperaturen!  Dus strijkijzer niet te hoog, en een doekje ertussen!

Stik met de goede zijden naar elkaar en begin met de voorkant en de bovenzijde van het hart.  (Gebruik nu een kleine naadwaarde!)

Voordat ik ook de onderkant er op stikte, zette ik een biais tegen de rand.  Maar je kan ook gewoon een zoompje stikken.

Zodra je de hoes nu binnenste buiten draait, is hij klaar!

Ik flanste er nog snel een handleiding bij, een strik er rond, wat geld erbij en het kersenpithartje kan zijn missie aanvatten om de West-Vlaamse winteravonden te verwarmen...

Pin It

Forel met spinazie en aardappel-cupcakes

Ik doe tegenwoordig erg m'n best om gezond te koken.  Inspiratie hiervoor zoek ik enerzijds in een ieniemienie Kom-op-tegen-Kanker-kookboekje dat mijn ouders lang, lang, lang geleden ooit bestelden; en anderzijds in het kookboek "Lekker slank koken".

Het eerste boekje, dat officieel "100 Recepten Gezond en Lekker" heet, werd in 1989 uitgegeven door de Vereniging voor Kankerbestrijding.    Het is een handig, klein ding met volledige weekmenu's waar ontbijt, lunch en avondmaal (inclusief dessert) worden aangeboden.  Mijn beide ouders verloren menig kilo's wanneer ze de weekrecepten van dit boekje tot op de letter volgden, degene die er ook nog een start-to-run bij deed zo mogelijks nog meer. 

Ik ging op de website van Kom op tegen Kanker op zoek naar een nieuwe editie, maar die bleek er helaas niet te zijn.  Wel kan je er regelmatig andere boekjes - gratis! - bestellen.  Zo lag er onlangs een kookboekje voor seizoensgroenten in de bus.

In de winkel vond ik echter wel een gelijkaardig, doch groter, gezond kookboek; namelijk de "Lekker slank koken" die uitgaat van de Universiteit Gent.  Het is een kookboek volgens hetzelfde principe waarin 7 weekmenu's worden gesuggereerd.

Het is altijd een beetje experimenteren, vind ik.  Zal het wel smaakvol zijn, zal ik genoeg hebben?  Maar ook dit 2de kookboek heeft me tot nu toe alleen maar aangenaam verrast, zelfs het vriendje geeft schoorvoetend toe dat het lekker is! (En dan moet je weten... hij maakte echt alles in boter klaar: groenten, aardappelen, vlees... als de pot leeg was, bleef er nog een laag van 2cm boter over.  Goei boter dan nog!)

Nuja, er wordt ook nog gezondigd hoor.  Als er één ding is wat ik nooit zal doen, dan is het wel béchamelsaus maken met enkel kookvocht en maizena.  Geef mij maar (een beetje) boter, bloem en (magere, maar dat zeg ik thuis niet) melk!

Met het recept dat ik je hier ga verklappen, heb ik slechts half gezondigd.  De vis komt integraal uit het 2de kookboek, en de patatjes... jah, die zijn op de wijze van Jeroen Meus (maar ook wel een beetje op die van mij!)

Wanneer ik dit in 'Mijn Restaurant' zou serveren, kreeg ik vast en zeker te horen dat de combinatie van smaken eigenlijk niet bij elkaar hoorde.  Maar beiden zijn ze apart erg lekker, dus waarom zouden ze dat samen niet zijn?

Benodigdheden (voor 2 personen):

- 2 forellen

- verse spinazie (van mij mag dat ook diepvries zijn hoor)

- klein stukje gember

- 1-2 teentjes look

- zout, peper, dille

Voor de aardappelcupcakes verwijs ik naar het recept van Dagelijkse kost, al maakte ik zelf een variatie hierop omdat het vriendje geen artisjokken lust.  Ik gebruikte in de plaats zondgedroogde tomaatjes (en ook wat rode ajuin en pijpajuin omdat ik dat nog had liggen).  En het was verdorie zo heerlijk dat ik nauwelijks puree over had om in de cupcakes te spuiten!

Ik maakte het deeg van de cupcakes op voorhand (weliswaar tot voor de fase waar je het eiwit er bij doet).  Zo konden vis én cupcakes tesamen 30 minuten in de oven zodra de man des huizes op z'n werk vertrok.  Ben ik de perfecte huisvrouw, of wat?!

Bereiding:

Het gemakkelijkste is als je 2 panklare forellen koopt.  Hier in de randgemeenten van Brussel hebben ze in de kleine warenhuizen echter met moeite verse forel, laat staan dat hij panklaar is.

Dus besloot ik 'm zelf panklaar te maken en zocht ik op Youtube hoe ik een vis moest fileren.  Helaas bleek 'fileren' niet de juiste handeling, aangezien we een vis nodig hebben die we kunnen opvullen.  Maar ik gebruikte de techniek toch min of meer om de visgraat er uit te halen, gecombineerd met enig gefriemel met mijn vingers.  Kop en staart werden zonder verpinken afgehakt!

Zodra dit werkje geklaard is, is er niet veel meer aan.

Was en snijd de spinazie fijn.

Versnipper de look.

Schil de gember en rasp hem.

Vul nu de forellen op met deze ingrediënten.

Kruid de vis met peper, zout en dille en leg in een ovenschaal.  Overgiet nog even met olijfolie.

Zowel vis als cupcakes kunnen in een voorverwarmde oven op 170°, gedurende zo'n 30 minuten.

Smullen maar!

Pin It

Over trouwen en een liefdesnestje bouwen...

De zomervakantie loopt ten einde en zo ook mijn opleidingscontract in Heist-op-den-Berg.  Sinds vrijdag ben ik officieel afgestudeerd, en ook officieel werkzoekende.  Dat laatste is weliswaar een bewuste keuze... een maand afkicken, ontspannen, tijd om alles op een rijtje te zetten zowel in mijn hoofd als in mijn huis.  Rust!  En vooral... tijd om eindelijk nog eens te kunnen stikken en prullen en meer van dat.  Hoera!

Tussendoor heb ik wel enkele kleine projectjes gehad, maar geen enkele vond ik echt een berichtje waard.  Het laatste uit die reeks kleine projecten was bijvoorbeeld deze pennenzak voor een bevriende juf.  De buitenkant maakte ik met een IKEA-kussensloop uit de koopjeshoek en voor de binnenkant en de applicaties gebruikte ik er één die nog in de winkelrekken lag :-)  Ik watteerde het een beetje, zodat er eventueel ook iets kostbaar in past...


Nuja, waar dit berichtje eigenlijk over gaat...
Vorig weekend moest ik naar een trouwfeest (de eigenlijke trouw was een maand eerder) en zocht nog snel een kleinigheidje om op het feest af te geven.  Ik had al een oproep gedaan bij 't Leuvens Stiksel of er niemand een leuk ideetje had, toen ik plots zelf iets bedacht...  een gepersonaliseerd nestkastje!
En zo geschiedde...

Ik begon mijn zoektocht naar een nestkastje met een schuin dak.  Een blitsbezoek aan de Gamma tijdens m'n middagpauze leverde weinig op, maar gelukkig bleek de AVEVE te hebben wat ik zocht.  Alleen... het enige exemplaar met een schuin dakje... moest ik zelf nog in elkaar knutselen.  "Vanaf 6 jaar" stond er op de doos, een makkie dus?

Alles wat je nodig hebt, zit er bij: de houten onderdelen, houtlijm én een hamer(tje).  Op zich leek het ook allemaal héél eenvoudig, ware het niet dat de gaatjes toch niet altijd goed overeenkwamen.  Maar na wat duwen, trekken, kloppen en een beetje grommen, lukte het me dan toch!

Nadien plakte ik stof op de wanden met sterke behangerslijm (die volgens de verpakking ook vochtbestendig was). Achteraf gezien is het resultaat misschien mooier als je dat voor de assemblage doet, maar aan de andere kant had ik het gevoel dat het toch wat extra stevigheid gaf om de onderdelen bij elkaar te houden.  Ik gebruikte voornamelijk roze en groene Tilda-stofjes van bij de Banier.
Bij het aanbrengen van de stoffen moet je er wel goed op letten dat je alle luchtbelletjes er uit strijkt! 

Ik plakte er ook nog een foto van de "Love birds" op, waarna ik het geheel verniste.   Omdat ik nogal laat begonnen was, had ik jammer genoeg niet de tijd om voldoende laagjes te vernissen, zodat het - in tegenstelling tot mijn oorspronkelijke plan - toch niet weerbestendig genoeg bleek om buiten te hangen.  (Ik moet toegeven dat ik ook niet met zekerheid weet of zoiets überhaupt kan, maar wie niet waagt...)
Gelukkig kan het nu binnen wel wat vochtigheid verdragen ;-)

Tenslotte versierde ik het nog met vilten letters en cijfers van bij AVA.

Het nestkastje zelf vulde ik met groene en roze pluimen, 2 potloden met een roos en een groen eendje op (eveneens allemaal gekocht bij AVA) en natuurlijk nog een hele hoop muntstukken en briefjesgeld!
Nog een strik er rond, en klaar...

Pin It