Xander, op maat gemaakt.

Een zomerslaap, ten huize Annelies bestaat dat.  Althans toch wat het bloggen betreft.   Hoog tijd dus om eens een creatie van voorbije zomer van onder het stof te halen!

Enkele maanden geleden vroeg een vriendin of ik voor haar geen kraampakketje wou maken, veel moest ze niet hebben: een handdoek met kap en een verzorgingsmatje.  Slabbetjes waren natuurlijk ook altijd welkom.

Oef, geen te moeilijke zaken dus.  En om het me nog makkelijker te maken, kwam ze ook al met het stofje aandraven dat ze voor de geboortesuiker koos: Wasabi Bleu van Petit Pan.

En zo geschiedde:

Een kaphanddoek van 90x90cm, uiteraard met applicatie.

Een verzorgingsmatje met ingebouwd pamperzakje.

 

En enkele slabbetjes, naar een model dat ik hier zag, maar dan zonder het tussenstukje aan de hals.  Het is eens iets anders dan de modellen met een lint of velcro.

Maar ik wou nog wat extra, dus maakte ik een matching outfit: een romper met geappliceerde vest en een mutsje.

Dat alles stak in in een stoffen tonnetje.  De handvaatjes voorzag ik van kamsnaps -net zoals ik hier al eens deed-  zodat je het mandje kan ophangen.
 

De mama-in-spé maakte in mijn gezelschap haar eerste vlaggenlijn, haar pièce de résistance zou niet veel later volgen: een pracht van een zoon! 

Petit Pan Wasabi Bleu, Hexagoon
Petit Pan Coquelicot, Bambiblauw

Blauwe badstof, Stoffen Pauli

Effen blauwe katoenen, Stoffen Pauli

Scheurvlieseline, Wolwinkeltje Leuven 

Vlieseline, Veritas

Lichtgroene biais, Veritas

Blauwe en groene flockfolie, Bambiblauw

Patroon kaphanddoek en verzorgingsmatje, Knippie 1 feb/maart 2013

Patroon mutsje, de Droomfabriek 

Tutorial applicatie romper, Lemon Tree Creations 

Pin It

De E van Emma

Ik geraak maar niet verlost van die hardnekkige winterdip.  Af en toe voel ik een sprankeltje hoop in me opwellen bij het zien van een schaarse zonnestralen, maar de volgende dag is dat sprankeltje al weer ver zoek.  Verdwenen als sneeuw voor de zon.  Of nee, als zon voor de sneeuw.  Die oneindig durende sneeuw.

Maar vanochtend in de vroegte meende ik vogeltjes te horen tsjirpen, en ook nu nog dansen er warme, lichtgele stralen door de vensterruit.  Haa, prachtige Paasmaandag, mijn creativiteit is herrezen.

De ooievaar was nochtans niet te stoppen door die koude temperaturen, hij bracht de laatste weken weer heel wat nieuw leven met zich mee.  Hoog tijd dus om in actie te schieten, te beginnen bij Emma. 

Een kaartje als een keramisch tegeltje in Delfts blauw, mooi in zijn eenvoud.  Maar eer ik het kon omtoveren in een bijpassend kraamcadeau, heb ik toch meermaals gefronst en gezucht.  Wit-met-blauw, in mijn hoofd strookte dat niet met het idee van een lief, klein meisje.  Maar het moest...  

Materiaal haalde ik voornamelijk bij Veritas en bij Zeeman.  Van het kasticket bij Veritas viel ik haast achterover, mijn 10%-kaart voor 2014 is zowaar al in zicht!   Maar sommige van hun nieuwe stofjes smeekten om gekocht te worden...  Gelukkig compenseerde ik het met de belachelijk goedkope (en toch erg zachte) handdoeken van bij Zeeman en ook een rompertje voor geen geld (het moet immers niet altijd Hema zijn).

Een slab met applicatie, want slabben heb je nooit genoeg.

Een label-letter E om te knuffelen, die ook knispert én rinkelt!
En tot slot nog een eenvoudig geflockt rompertje.

Blauwe stof met sterren, Stoffen Pauli

Blauwe stof met ruitjes en met bollen, Veritas

Witte en donkerblauwe badstof, Zeeman

Biaislint (stippen, effen blauw), Veritas

Lint (strepen, bollen), Veritas

Flockfolie, Bambiblauw

Pin It

Tricky tricot

Ik heb de slechte gewoonte om dingen waar ik niet goed in ben uit de weg te gaan, of toch op z'n minst zo lang mogelijk uit te stellen, en toevallig staat tricot toch wel in die te vermijden top 3.  Ik laat dan ook regelmatig met pijn in het hart prachtige (en helaas ook dure) tricot in de webwinkelrekken hangen; het risico dat mijn overlock en ik het verprutsen, is gewoon te groot. 

Nu viel mijn oog laatst  op een schattig én betaalbaar sterrentricot.  Tijd om nog eens te oefenen, een nieuwe telg in de familie kondigde zich immers al aan. 

Vol goede moed - al doende leert men - begon ik aan een rompertje waarvan ik het patroon en de tutorial op internet vond.  Handig naar het schijnt om aan en uit te doen met die knoopjes, vooral bij spartelende spruiten.  Het liep allemaal van een leien dakje totdat ik het afgewerkte pakje wou open doen: de tricot rekte gevaarlijk hard mee terwijl de kamsnaps hardnekkig toe bleven.  Langs links, langs rechts, ondersteboven... ik probeerde het op allerlei manieren, maar kon niet anders dan concluderen dat het ding wel erg onpraktisch was. 

Ik riep de hulp in van Het Leuvens Stiksel en ontdekte zo waar het probleem zat: versteviging, of althans een gebrek er aan!  Om de stof ter hoogte van de kamsnaps te verstevigen zijn blijkbaar verschillende manieren: 

1. strijk naadband op de stofranden voor je de biais aanbrengt
2. stik keperband tegen de rand aan de binnenkant
3. knip een klein rondje in flockfolie/vlieseline en strijk dat op de plaats waar de kamsnap komt

Let daarbij ook op dat de drukknopen niet te dicht tegen (of over) de rand staan, maar goed in het midden van de biais.

In een sneltempo maakte ik een tweede versie, deze keer mét naadband.  Het resultaat was een wereld van verschil, met 1 ruk kreeg ik de knopen open.  Ik merkte trouwens dat oefening wel degelijk kunst had gebaard, want ook qua afwerking was dit exemplaar stukken beter.
En oef, net op tijd want daar was de flinke uk al!

Bonnie sterrentricot, Stoffen Pauli

Effen tricot, Stoffen Pauli

Kamsnaps, Kleurenmix.nl

Patroon romper, Ottobre 1/2012

Patroon mutsje, Zaaberry

Kaartje, Hema

Pin It

Lief sterretje

De echte ster was enkele maanden geleden al geboren.  Ik maakte voor haar een eenvoudig kraampakketje dat zo in de smaak viel dat mama en papa niet veel later polsten of ik ook iets op bestelling wou maken.  De grenzen van mijn naai-kunnen werden geprikkeld en ik zei ja.

Een sterrenpakje, zoals dat van Maggy Simpson.  In het geel.  In maatje 68. 

Een patroontje vond ik nergens, dus tekende het even zelf.  Even, alsof het niets was, want dat dacht ik toen ook.  Even werd een tijdje, maar het raakte af.  Als Piet Huysentruyt hier met de hand op m'n schouder had gevraagd "En Annelies, wat hebben we nu geleerd?", dan was het antwoord ongetwijfeld: 

Puntje 1: een sterrenpak is niet noodzakelijk een geometrisch correcte ster

Puntje 2: een kinderhoofd is groter dan je denkt

Puntje 3: voeren doe je met de 'pannenkoek-techniek'

Toen het licht in mijn creatieve geest begon te knipperen, konden de dames van het Leuvens Stiksel het opnieuw doen branden. Eloleo verschafte inzicht in de sterrenmaterie en Lila bezorgde me een kruippakje van haar jongste om het mijne mee te meten.  

Ik was opnieuw vertrokken en geen dag later was het eindelijk klaar.

Patroon: zelfgetekend

Stof: Nicky velours en Fleece (Stoffen Pauli)
Knopen: Kamsnaps  (Kleurenmix.nl)

Pin It

Voor Arthur

Ik maakte nog eens een kraamcadeau, voor de verandering... Ik was er al een tijdje mee bezig, maar op m'n laatste dag ziekenverlof (helaas niet laatste dag ziek-zijn), kon ik het pakketje afwerken.  Ik maakte uiteraard enkele klassiekers, maar ik liet me deze keer ook inspireren door één van de nieuwe aanwinsten in mijn boekenkast: Zo Geknipt!   Nog nooit van gehoord, zegt u?  Dan is het nu tijd om u snel naar boekenwinkel of - beurs te reppen en er eentje aan te schaffen.  Want wat een boek!  Het is de perfecte inspiratiebron en handleiding voor allerlei leuke geschenkjes voor feestdagen, babyborrels, verjaardagen, en zo nog veel meer.   Dit jaar maak ik het mezelf gemakkelijk, geen eindeloze speurtochten op Pinterest, maar onder de kerstboom ligt binnenkort simpelweg een resem recepten uit Zo Geknipt.

Genoeg gestoefd.  Tijd voor bewijzen. 

Voor kleine koning Arthur maakte ik: 

1. Een slab (Craft Passion)

2. Een knuffelgiraffe (Craftin' It), die ook rammelt (Zo Geknipt)

3. Een paar babyschoentjes (Lara Lil)

4. Een babyjasje (Zo Geknipt)

5. Een rugzakje (Zo Geknipt)

Gele ruitjes (Stoffen Pauli)

Turquoise katoen (Stoffen Pauli)

Donkergroene fleece/spons (Stoffen Pauli)

Schapenvelletje in katoen (Stoffen Pauli)

Oasis, Yuwa  (Vermiljoen)

Paspeltouw (2mm, Gamma), biais (Veritas)

Gele veters (Veritas)

Knopen wit (Prym), geel (KamSnap)
Satijnen lintjes (Veritas)

Pin It

Voor Ellie

Een geboortekaartje-look-a-like kraampakket.

Nog maar net terug van Nepal of ik huppelde deze week al van de ene babyborrel naar de andere babybarbecue.   Deze laatste was er eentje bij nog ongekende, verre schoonfamilie.  Met het kado zou ik me dus meteen ook introduceren aan die kant van de familie.  Een spetterende entree en dito kado waren een must! 

Na lang piekeren - of noem het een jetlag-inspiratiedip - besloot ik om het simpel te houden.  Een schattig jurkje of een mutsje zag ik niet in deze stofjes en dus werd het een badcape, een knisperdoekje en een slabbetje. 

Patroon badcape: Sew4Home

Inspiratie applicaties: bloem en giraf 

Stoffen: lichtroze stof van Tilda Fabrics bij Banier, overige stoffen van bij Stoffen Pauli. 

Nog snel een inpakpapiertje er rond en we zijn klaar om te vertrekken!

Pin It

Een Kleine Kruimel(dief)

Een kleinigheid, een vluggertje tussendoor.
Let u dus vooral niet op de losse draad die ongegeneerd aan het eindresultaat bleef hangen tot na de fotoshoot... 

"Zou je mij misschien willen helpen om iets te naaien?" vroeg een vriendin van me onlangs.  Een naaimachine had ze niet, én naai-ervaring al evenmin, maar ze dacht dat het haar zo ook wel zou lukken.  Ze was zo onder de indruk van het dekentje dat ik voor haar en haar vriend gemaakt had, dat ze het ook eens wou proberen.  "Met de hand?" vroeg ik haar nogmaals vol verbazing. 

Een dag later mailde ze me dat ze het dekentje nog eens van dichterbij had bekeken.  Enigszins teleurgesteld polste ze of een slabbetje haar misschien wel zou lukken.   Mij ga je niet horen zeggen dat het niet kan, maar om biais met de hand aan te naaien moet je volgens mij een flinke dosis geduld hebben, niet? 

Ik verloste haar uit haar lijden door het slabbetje gauw zelf te maken met restjes stof.   Het zou een geschenkje zijn voor haar broer, die binnen enkele maanden voor het eerst vader wordt.  Of er nu een neefje of nichtje bij komt, dat blijft voorlopig geheim.  De kleine spruit wordt ondertussen dan maar 'Krümel' genoemd.  Ofwel 'Kruimel' op z'n Duits, hun moedertaal. 

Ik werd getipt dat mama en papa nogal 'hip' en 'dandy' waren, voor de rest kreeg ik vrij spel.   Ik koos voor rode stof met witte stipjes en blauwe met witte hartjes.  Voor de voorkant gebruikte ik ook nog een blauwe Nicky velours, dat veegt prima vuile mondjes af!  En het is ook lekker zacht.

Voor de applicatie goochelde googelde ik met zoektermen als 'applicatie hertje', 'bambi' en hun varianten in het Engels tot ik een geschikt exemplaar vond.  Met de techniek die ik hier al eens uitlegde, tekende ik het prentje over. Er werd lustig geknipt, gestreken en gestikt.

Dat zelfde proces herhaalde ik voor de naam, waar ik het Candice-lettertype voor gebruikte.    

Patroon: overgetekend van Hema-slab

Stoffen: Pauli

Biais en velcro: Veritas

Pin It

Kraamkado n°1

Het is zo ver... de babyboom bij vrienden, kennissen en zelfs familie is officieel uitgebroken.  Het zou besmettelijk zijn, maar voorlopig is het nog onduidelijk of het via de handen, de lucht of misschien wel hormonen wordt verspreid. 

Het is niet de allereerste spruit in de vriendenkring, die hapte namelijk zo'n 2 jaar geleden naar haar eerste adem.  Maar toen was ik er nog niet klaar voor, voor zelfgemaakte kraamkadootjes welteverstaan.  Tegen dat dat prutske 1 jaar werd, kon ik haar wel al van een eerste handtasje voorzien. 

Ondertussen worden die mini-mensjes aan de lopende band gemaakt en zitten er ook nu nog een paar klaar om uitgebroed te worden.  Er was dan ook geen ontkomen meer aan, de eerste officiële kraamkadootjes drongen zich op.
En aanschouw, ruim voor de uitgerekende bevallingsdatum, is er zelfs al eentje af!

In dit kraamkadootje zitten volgende spulletjes:

1. Een knus dekentje

Ik maakte in het verleden al enkele dekentjes, met fleece én zonder paspel.  Maar sinds ik op 't Stiksel mijn paspel-skills kon verfijnen, werd het tijd voor het echte dekentjeswerk.  Qua formaat hield ik het op een bescheiden 100x70cm, ideaal voor in de wieg of het park. Een exemplaar van 100x150cm zou langer meegaan, ach ja...  Als ze het formaat ontgroeid zijn, wordt het maar een dekentje om bij te duimen of om de benen mee te verwarmen.

2. Een knuffelkussen om een uiltje op te knappen
Bij een deken hoort een kussen, maar tegelijk wou ik ook nog een knuffeltje maken.  En dus werd het deze 2-in-1, een kussen om te knuffelen.   Ik gebruikte dit uilenpatroontje en tekende er nog zelf vleugeltjes bij.   Het keergaatje is in het voorhoofd, zo verdwijnt de naad netjes in de vacht.
Toch stiekem wel trots op het resultaat, vooral op de cirkels die ik zelfs vlot met zigzagsteek vaststikte!  En om eens gek te doen, probeerde ik hier en daar ook eens de ajour-steek van mijn Pfaff uit.

3. Een pamperzakje met een beetje biais

Zoals ik in 'the making of...' al zei, maakte ik een pamperzakje van Eloleo, mét biais maar zonder Zsazsa.  Ik heb lang getwijfeld over de materialen die ik hiervoor zou gebruiken: toile cirée, gelamineerde (bijpassende) stof of gewoon stof?  Op internet verschijnen de meeste pamperzakjes immers in toile cirée, behalve dat van Eloleo.  Omdat ik zelf geen enkele ervaring had met de praktische kant van babygerief, ging ik te rade bij ervaringsdeskundigen.  Zij opperde dat een afwasbare buitenkant toch wel handig was en dus besloot ik om de appeltjesstof met strijkvinyl te lamineren.  Helaas was een kleine onoplettendheid met het strijkijzer genoeg voor een grote blunder.  Toen bovendien bleek dat zij slechte ervaringen had met die strijkvinyl, werd het tenslotte een stoffen exemplaar.  Voordeel is dat het zo in de wasmachine kan!
En zeg nu zelf, het ziet er toch niet minder 'echt' uit zo?

4. Een slabbetje voor de dorst

Ik tekende het 'patroon' over van een slab uit de Hema.  Supersimpel om te maken, één of twee lappen stof, wat velcro, een stuk biais er langs, klaar!  Maar omdat ik nog wat van mijn zelfgemaakte paspel over had, moest en zou ik die gebruiken.

Nu staat het hier klaar, in een papieren zakje van Hema.   Ik kan het stiekem niet laten om er af en toe eens bij stil te staan en het opnieuw uit te pakken.   En telkens weerklinkt er dan toch een klein zuchtje... van voldoening!

Pin It

The making of...

Een teaser, gelijk in styling-programma's waar ze enkele flitsen tonen van een opgemaakt ooglid, de jurk die wordt toe geritst of de stylist die goedkeurend toekijkt. 

Ook hier van dat, want het gonst hier van de bedrijvigheid in mijn kleine woonkamer waar binnenkort mijn allereerste kraampakketje zal worden afgewerkt. 

Het begon met de keuze van hét katoentje waar het allemaal om zou draaien, dat kocht ik - zoals gezegd - bij Van Marieke.  Omdat het geslacht van de spruit in kwestie nog een goed bewaard geheim is, zocht ik inspiratie in de foto's van de kinderkamer die op facebook rondslingeren, het bleek er één met groene muren te zijn!  En dus ging ik op zoek naar een hip, unisex babystofje met groen... dé appeltjesstof van ByGraziela. 

Aanvullend kocht ik nog bijpassende stoffen bij Stoffen Pauli: een wit pelsje, een blauwe spons (de groene was te flets) en een blauw bloemetjeskatoen.  

Fournituren vond ik niet alleen bij Veritas, maar ook bij Brico!  Ik kocht er namelijk een rol katoentouw om zelf paspel te maken.  Je kan kiezen tussen 3 of 4mm dikte en je betaalt zo'n 5 euro voor een rol van 25m. Aanvullend kocht ik nog een rol biais van 25m lang aan 8,5 euro, voordeliger dan die pakjes van 3m én (voorlopig) zonder die slecht afgewerkte overlappingen met lijm! 

Deze keer deed ik ook alles zoals het hoorde: stof, touw én biais werden onverbiddelijk in de wasmachine gezwierd (en nadien met veel gekreun ontward).  Misschien dat ik volgende keer toch maar beter lingeriezakjes inschakel?

Overigens werd er ook al druk gestreken en geappliceerd.  En er werd onder andere een pamperzakje gefabriceerd volgens het model van Eloleo, weliswaar tóch met een vleugje biais.  Daarvoor stikte ik biais aan de korte zijden en liet ik een keergat onderaan de lange zijde.  De buitenstof verstevigde ik met Vlieseline H250, de binnenkant met H630.  Zo kreeg ik een stevig en toch zacht pamperzakje, dat zelfs leeg z'n mooie vorm behoudt.

Maar, er is nog werk aan de winkel: knippen, stikken, strijken... en zelfs nog een beetje 'ontwerpen'.  Terwijl mijn Pfaff lustig verder ratelt, wordt er elders in huis vooral rustig geslapen, uitgerekt en gegeeuwd.  Eén enkele keer is er wat interesse voor de creaties, of toch vooral om mee op de foto te staan liggen.

Nog even en het pakje is af.  En wie weet het kindje ook!

Pin It

Een teken van troost, een deken van liefde...

Het stikselproject van juni was deze keer één met een betekenis.  We zouden geen ritstasje of mandje maken om onze overvloed aan prullaria in op te bergen, of een rokje om de zomer vrolijk mee in te huppelen.   Neen, niets van dat alles.  Er werd namelijk gestikt met een nobeler doel.  Toegegeven, wereldhonger zullen we van achter onze naaimachine helaas nooit kunnen oplossen, maar soms kunnen we dichter bij huis toch ook wat verwezelijken met slechts een klein gebaar.   En dat deden we door ons steentje, eigenlijk dekentje, bij te dragen aan Little Quilts of Love. 

Deze vereniging zorgt voor kleine dekentjes waar doodgeboren kindjes worden ingewikkeld wanneer ze in de armen van hun ouders worden gelegd.  Zo kan er in alle schoonheid en waardigheid afscheid worden genomen.  De ouders kunnen nadien kiezen of ze het dekentje houden als aandenken, of meegeven met hun kindje. 

Telkens ik aan een vrouw het heuglijke nieuws mag meedelen dat de zwangerschapstest positief is, moet ik er steeds bij vermelden dat het beter is dat ze hun geluk de eerste 12 weken nog niet aan de grote klok hangen.  Maar eens die eerste echo goed is meegevallen, dan is het feest!
Jammer genoeg weten we uit ervaring dat het ook nadien nog kan mislopen, al zijn dat gelukkig meer de uitzonderingen dan de regel. 
Maar het verdriet dat ik tijdens mijn stage op de kraamafdeling zag enkele jaren geleden, vergeet ik nooit.  Het lijkt bijna onwezenlijk om een huilende vrouw te zien persen, wetende dat er geen hemels gekrijs zal volgen wanneer het kindje te voorschijn komt.  Enkel nog meer verdriet...

Het is dan ook een prachtig initiatief dat niet draait om geld doneren of ingewikkelde opdrachten vervullen, gewoon doen wat je graag doet: stikken!  Ik hoop dan ook dat de drempel voor andere stiksters in blogland en ver daarbuiten laag blijft, want het is toch oh zo zinvol... (Kijk maar eens bij de getuigenissen!)

Ik heb zelf toch wat gesukkeld en gezweet bij het maken van dit quiltje.  Nochtans zat ik vlakbij opper-quiltster Nicky, die me wat op weg hielp.  Maar thuis stond ik er alleen voor, samen met m'n oude Singer en die had er niet altijd evenveel zin in.  (Mogelijks heeft dat wat te maken met de aanwezigheid van een nieuwe overlock, die opvallend meer aandacht krijgt).  Na veel lospeuteren en herstikken, leverde ik dan toch ook een klein imperfect dekentje af.  Met little foutjes, maar lots of Love!


Hier, daar en ook ginder, vind je al enkele voorbeeldjes waar ik stiekem toch wat jaloers op ben!

Tot slot nog een woordje van bewondering voor alle quiltsters hier aanwezig.  Ik heb hun werk nog meer leren waarderen.  Want wat heb ik dit onderschat; het is helemaal niet 'gewoon lapjes aan elkaar stikken'.  En god, wat heb je hier nood aan precisie en geduld!

Maar laat je dat vooral niet weerhouden om er ook aan te beginnen, want het resultaat maakt alles weer goed...Pin It